نماز گزاردند و دفن كردند .
اصحاب مشاهده كردند پيغمبر در حال حركت است و عرق از پيشانى او جارى است ، رسول خدا فرمود : اين عرب بيابانى در حال گرسنگى جان داد ، و او ايمان آورد و هنوز ايمانش به چيزى ديگر آلوده نشده بود ، حوريان بهشتى با ميوهها به استقبال او آمدند و زخمش را مرحم گذاشتند ، و هر كدام از آنها درخواست مىكردند يا رسول اللَّه مرا از همسران او قرار دهيد .
38 - حمران گويد خدمت حضرت باقر عليه السّلام عرض كردم آيا مؤمن را بر مسلمان در مواريث و يا احكام و قضاء فضيلتى هست و مؤمن بيشتر از مسلمان مىبرد ، فرمود : خير آنها مساوى مىباشند و امام در اين جا آنها را يكسان مىداند ولى مؤمن را بر مسلمان در اعمالى كه انجام مىدهند فضيلتى هست .
گويد : عرض كردم : مگر خداوند نفرموده هر كس كار نيكى بكند خداوند ده برابر به او مىدهد ، و اينك مؤمن و مسلمان در اعمال عبادى مانند نماز و روزه و زكات و حج با هم شريك هستند و در يك حال اين اعمال را انجام مىدهند .
امام عليه السّلام فرمود : مگر خداوند نفرموده
وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ
. . .
أَضْعافاً كَثِيرَةً
، خداوند براى هر كس كه بخواهد چند برابر مىدهد ، و اين اضافه براى مؤمنان مىباشد كه تا هفتاد برابر به آنها مىدهد و خداوند به مؤمن به اندازه ، صحت ايمانش چند برابر مىدهد و هر چه بخواهد در باره مؤمن عمل مىكند .
39 - محمد بن مسلم گويد : از امام باقر عليه السّلام سؤال كردم معنى ،
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ
چيست فرمود : يعنى دينى كه در آن ايمان باشد .
40 - ابو عمر و زبيرى گويد : حضرت صادق عليه السّلام در تفسير آيه شريفه
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
، فرمود : در اين آيه از تكفير مسلمانان در ارتكاب معصيت گفتگو شده است .
زيرا اگر كسى مردم را به طرف نيكىها فرا نخواند و مردم را امر به معروف و يا نهى از منكر نكنند از امتى كه خداوند آن را توصيف كرده نمىباشد ، شما پنداشتهايد كه همه مسلمانان و امت محمد صلّى اللَّه عليه و إله شامل اين آيه هستند .