بزرگوارى مىستايد وخاندان وى را مايهء آبادانى ورونق علم وأدب مىخواند وشخص أبو نصر را أهل دانش وأدب وصف مىكند . « 103 »
از كساني كه نزد أبو نصر ميكالى خدمت كردهاند يكى أبو نصر عبد الجبار عتبى « 104 » كاتب ومورّخ است . ثعالبى نيز أبو نصر ميكالى را به ألقاب واوصافى نظير « غرّة الأكارم ، عمدة الفضائل ، وواحد خراسان ومفخرة رجالها وزينتها ، ومن لا نظير له في شرف النفس وبعد الهمّة ورفعة الشأن وتكامل آلات السُيادة » « 105 » ستوده است وهيچ مانعى نيست كه أبو الحسن عامري كتاب الإعلام را به چنين شخصيت بزرگى اهدا كرده باشد . پيداست كه عامري در 366 ه از رى به نيشابور رفته ودر آنجا يك يا دو سال توقف كرده وبه تأليف وتدريس پرداخته ، پس از آن به بخارا عزيمت نموده وبه أبو الحسين عتبى وزير پيوسته است .
سفر دوم عامري به بخارا . أبو الحسين عتبى در سال 367 ه - به احتمال قوى - به وزارت رسيد ودر پايان سال 371 ه يا در آغاز 372 ه كشته شد . عامري در مقدمهء التقرير لأوجه التقدير گويد : « من چون مملكت مشرق را كه دست راست جهان است آراسته به رسوم پسنديدهاى يافتم كه شيخ أبو الحسين عبيد الله بن أحمد بر پا داشته است وآستانهء أو را از وجود خردمندان وعالمان آبادان ديدم ومجالس أو را محل اجتماع صاحبان فضل يافتم ، از خداوند استخارت كردم كه چنگ در رشتهء أو زنم ودر خدمت أو فرود آيم ودر سايهء أو بسر برم » .
عامري پس از اين جملات از مجلسي سخن مىگويد كه روزى در حضور وزير عتبى تشكيل شده ودر آن موضوع تقدير الهى در حوادث زماني مورد بحث قرار گرفته وأطراف متخاصم ، أبو الحسن عامري را حكم خويش ساختهاند واز أو خواستهاند كه در آن مسأله كتابي بنويسد وأو التقرير لأوجه التقدير را بدان مناسبت تأليف كرده است . « 106 »
از مقدمهء كتاب التقرير معلوم مىشود كه عامري كتاب خود را اندكى پس از رسيدن به بخارا نوشته است . زيرا از آبادي وخرّمى ونظم أمور وتوجّه وزير به أهل دانش ومعرفت سخن مىگويد ، واين گونه جملات حكايت از آن دارد كه گويندهء آن تازه به خدمت وزير بخارا پيوسته است واز اينكه از آثار خير واعمال صالح ورسوم پسنديدهء وزير سخن مىگويد نيز مىتوان دانست كه وزير از مدتها قبل از ورود عامري در مقام وزارت بوده است ، با اين قرائن اگر تاريخ ورود عامري را به بخارا 368 بدانيم معقول خواهد بود .
هامش
( 103 ) . أبو بكر خوارزمي ، رسائل أبى بكر الخوارزمي ، چ 1 ، مطبعة الجوائب ، قسطنطنيه ، 1297 ه ، ص 120 - 119 .
( 104 ) . ثعالبى ، يتيمة الدهر ، ج 4 ، ص 397 .
( 105 ) . همان ، ص 354 .
( 106 ) . أبو الحسن عامري « التقرير لأوجه التقدير » ، فروتر ، ص 60 - 259 .