أبو على سيمجور به انتقام آن عمل ، به كشتن عتبى وزير اقدام كرد وشورش در بخارا برپا شد ، أمير سامانى از تاش خواست كه فورا براي تدبير كارها به بخارا برگردد . وچون عبد الله بن عزيز به وزارت رسيد كه از مخالفان عتبى بود ، پسر سيمجور را به مقام سپهسالارى خراسان كه مقرّ آن نيشابور بود بازگردانيد .
رى نيز در سال 369 ه أوضاع نابسامانى داشت ، عضد الدولة براي استيلا بر قلمرو حكومت برادرش فخر الدولة به حوالي رى لشكركشى كرده بود وفخر الدولة براي استمداد به گرگان نزد قابوس وشمگير گريخته ، مؤيد الدولة به ترغيب عضد الدولة وتقويت أو فخر الدولة وقابوس را منهزم ساخته ، مجبور به فرار به سوى نيشابور كرده بود وآن دو از أبو العباس تاش براي جنگ استعانت نمودند وتاش براي يارى ايشان ، در سال 371 ه ، به رى وگرگان لشكركشى كرد .
بدين ترتيب مشاهده مىشود كه شهر نيشابور در سال 370 ه ميدان كشمكشهاى سياسي - نظامى ودستخوش اضطراب وپريشانى بود وهر دم احتمال درگيرى جنگهاى سخت مىرفت ، بويژه آنكه بخارا طرفدار فخر الدولة بود ومخالف سلطهجويى عضد الدولة .
در چنين وقتي ( 370 ه ) عامري در نيشابور بود . يك سال بعد ، يا كمي بيشتر ، عتبى وزير كشته شد . از اين رو ، عامري بايد التقرير لأوجه التقدير را قبل از 370 ه وبعد از 367 ه نوشته باشد ، يعنى بايد در سالهاى بين 368 ه و 370 ه در بخارا أقامت داشته باشد .
ديدار سوم عامري از بخارا .
عامري سومين بار در سال 375 ه در بخارا بوده والأمد على الأبد را در آنجا نوشته است وپيداست كه أو تازه وارد بخارا شده بوده است . امّا چه چيزى باعث شده كه أو در 370 ه از بخارا به نيشابور رفته ودر 374 ه دوباره به بخارا برگشته باشد ؟
آنچه مسلّم است عامري از ملازمان أبو العباس تاش نبوده ، زيرا أو در 371 ه به سپهسالارى خراسان منصوب شد وبلا فاصله موقعيت خود را در بخارا از دست داد وبه ركن الدولة بويه پيوست واز 373 ه تا 379 ه در گرگان بود ودر اين سال درگذشت . وچون عامري در 375 ه قطعا در بخارا بوده وبه كار تأليف وتصنيف پرداخته ، نمىتوانسته است از مصاحبان تاش ورجال أو باشد . با فخر الدولة ووزير أو صاحب بن عباد نيز رابطهء چندان نزديكى نداشت ، پس بايد بپذيريم كه سالهاى بعد از 370 ه را نيز در بخارا بسر برده ودر سالهاى بعد ، آخرين بار ، به نيشابور زادگاه خود بازگشته ودر آنجا بدرود حيات گفته است .
پيشتر گفتيم كه بعضي اخبار حكايت از آن دارد كه عامري در پناه سپهسالار خراسان در نيشابور بوده است ومسلّم گرديد كه أو در 371 ه با تاش از بخارا به نيشابور نيامده است ،