سپس نسبت اميرالمؤمنين عليه السلام را گفته و نسبت آفرينش او و گرامى داشت خدا او را بيان كرده و فرموده است :
« مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ »
« 1 » مىگويد : از خاكى كه پيامبران را آفريد « فقدره » او را براى خير مقدّر ساخت
« ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ »
« 2 » يعنى راه هدايت را هموار كرد
« ثُمَّ أَماتَهُ »
او را چون مردن پيامبران او را مىميراند .
« ثُمَّ إِذا شاءَ أَنْشَرَهُ »
« 3 » فرمود : « يعنى مدّتى پس از شهادتش در وقت رجعت مىماند پس از آن امر وى پايان مىپذيرد .
« فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ * أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا * ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا * فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا * وَ عِنَباً وَ قَضْباً »
« 4 » فرمود : « قضب يعنى نوعى گياه
« وَ حَدائِقَ
غُلْباً »
يعنى باغهايى با درختان انبوه و كنار هم
« وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا »
« 5 » فرمود : « ابّ ، يعنى خاشاك و برگهاى خشك براى چهارپايان .
« مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ * فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ »
يعنى قيامت
« لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ »
« 6 » فرمود : « گرفتارى هر كسى او را از گرفتاريهاى ديگران به خود سرگرم مىكند . » . « 7 »
هامش
( 1 ) - عَبَسَ / 18 : ( خداوند ) او را از چه چيز آفريده است ؟ !
( 2 ) - همان / 20 : سپس راه را براى او آسان كرد .
( 3 ) - همان / 21 و 22 : بعد او را مىميراند سپس هرگاه بخواهد ( براى حساب در محشر ) او را زنده مىكند .
( 4 ) - عَبَسَ / 24 - 28 : انسان بايد به غذاى خويش بنگرد ؛ ما آب فراوان از آسمان ريختيم ، سپس زمين را از هم شكافتيم و در آن دانههاى فراوان را رويانديم و انگور و سبزى بسيار .
( 5 ) - همان / 30 و 31 : و باغهاى پر درخت و ميوهها و چراگاهها .
( 6 ) - همان / 32 - 37 : تا وسيلهاى براى بهرهگيرى شما و چهارپايانتان باشد ، چون صداى مهيب ( مجرمان ) بيايد ، آن روز انسان از برادر از مادر و پدر و زن و فرزندان خود مىگريزد ، هر كس در آن روز به خود مشغول است !
( 7 ) - تفسير قمى : 2 / 405 .