و پيامبر ( ص ) فرموده است : « نماز قيام و قعود تو نيست . همانا كه نماز اخلاص تو است و اينكه با گزاردن آن تنها رضايت خداوند را اراده كنى . » حبيب فارسى گفته است : اگر خداوند روز قيامت مرا بر پاى دارد و بگويد : آيا مى توانى يك سجده بشمرى كه انجام داده باشى و شيطان را در آن بهرهيى نبوده باشد نخواهم توانست .
عبد الله بن زبير به خواهر مختار بن ابى عبيد ثقفى كه همسر عبد الله بن عمر بود متوسل شد كه با شوهرش گفتگو كند تا با عبد الله بن زبير بيعت كند ، او در اين مورد با شوهر گفتگو كرد و ضمن آن از نماز و نماز شب و فراوانى روزهاش ياد كرد .
عبد الله بن عمر به او گفت : آيا آن استران سرخ و سپيدى را كه در حجر اسماعيل ديديم و زير پاى معاويه بود و با آنها به مكه آمده بود ديدهاى گفت : آرى . گفت : ابن زبير با نماز و روزه خود در جستجوى همانهاست .
و در خبر مرفوع است كه پيامبر ( ص ) فرمودهاند : « همانا ترسناك ترين چيزى كه از آن بر امت خود ترسانم رياى در عمل است ، و آگاه باشيد كه رياى در عمل شرك خفى است . » « نماز مى گزارد و روزه مى گرفت براى كارى كه در جستجوى آن بود و چون آن را صاحب شد نه نماز مى خواند و نه روزه مى گيرد . » [ ابن ابى الحديد پس از اين سه فصل كه گذشت سه فصل ديگر هم دربارهء يارى خواستن و اعتضاد به عشيره و قبيله و حسن شهرت و نيك نامى و مواسات با خويشاوندان آورده كه استناد او بيشتر به اشعار عرب و نمونههايى از نظم و نثر است و در آن كمتر به آيات و احاديث توجه داشته است كه ترجمه آن خارج از بحث ماست و براى اطلاع مى توان به متن عربى صفحات 330 - 326 جلد اول شرح نهج البلاغه ، چاپ محمد ابو الفضل ابراهيم ، مصر ، 1378 ق ، مراجعه كرد . و براى مباركى و اهميت صله رحم ، دو حديثى را كه آورده است ترجمه مى كنم ] :
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٦٥