النوع هو المحمول على كثيرين مختلفين بالشخص من طريق ما هو ، نريد لك انه شئ يعم أشياء مختلفه الاشخاص .
اين بود آنچه كه دربارهء منطق نه بخشي آوردهام . دربارهء روش دو بخشي منطق در ديباچهء تبصرهء ساوى سخن داشتهام .
مؤلفان دو متنى كه در اين دفتر آمده است
1 - ابن المقفع كه نامش روزبه وفرزند دادويه : واز مردم گور فيروزآباد فارس وما نوى بوده وپس از اسلام خود را عبد اللّه ناميده وكنيهء أبو عمر وأبو محمد داشته است پدرش دادويه ملقب به مبارك را مقفع خواندهاند چون حجاج فرمانرواى ستمگر تازى أو را به اندازهاى زده بود كه دستش هميشه مىلرزيد .
خود أو را هم سفيان پسر معاوية مهلبى فرمانرواى ستمگر تازى ديگر كه أمير بصره بود به انگيزهء منصور خليفه ( 136 - 158 ) در سى وشش سالگى أو در سال 142 يا 139 نامردانه به آتش سوزاند وبكشت « 1 » پس أو بايستى نزديك 109 زاده شده باشد .
أو را از مترجمان از فارسي به عربى بشمار آوردهاند وگفتهاند كه
هامش
( 1 ) ابن النديم 15 و 50 و 132 و 191 و 303 و 305 و 309 و 364 چاپ تهران - معجم المؤلفين 6 : 156 و 13 : 402 كه تاريخ كشتن أو را 145 هم نوشته است - فهرست دانشگاه 3 : 652 - انتقال علوم الإغريق إلى العرب از اوليرى 207 - التراث اليوناني في الحضارة الاسلامية ص 101 - انتقال ترجمهء آرام ص 242 اشتاين شنايدر ص 76 - پترز 11 - رشر 93 - عبد اللّه بن المقفع از محمد غفرانى خراساني .
ابن المقفع ديگرى بنام ساويروس داريم كه مصرى قبطي بود وأسقف اشمونيها وكاتب ومتكلم ومؤرخ پزشك سدهء 4 ( المخطوطات العربية لكتبة النصرانية ص 17 - معجم المؤلفين 4 : 205 ) .