بانو به دنيا مىآيد كه علىّبن حسين عليهما السلام را به دنيا آورد . از اين رو به علىّبن حسين عليهما السلام ابن الخيرتين مىگفتند ؛ چرا كه گزيدهء عرب خاندان هاشم بود و گزيدهء عجم فارس . نقل شده است كه ابوالأسود دوئلى دربارهء آن حضرت ( امام سجاد عليه السلام ) گفت :
آن پسرى كو بود ميان خسرو ، هاشم
هست گرامىترين قرين تمائم « 1 »
6 - از زراره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « علىّبن حسين عليهما السلام ناقهاى داشت كه بيست و دو مرتبه با آن به حج رفته بود و هرگز ضربتى به او نزده بود ، پس از درگذشت آن حضرت ما نفهميديم چه شد كه يكى از خدمتكاران خبر داد كه آن شتر خود را بر سر قبر امام علىّبن حسين عليهما السلام رسانده است و گلوگاه خود را بر قبر مىسايد و مىنالد ، گفتم : زود او را دريابيد ! او را پيش از آن كه مخالفان مطّلع شوند دريابيد و او را بياوريد ! » .
فرمود : « اين در حالى بود كه آن شتر هرگز قبر امام عليه السلام را نديده بود » . « 2 »
8 - « 3 » صدوق از جابربن يزيد جعفى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است فرمود : « پدرم علىّبن حسين عليهما السلام هيچ گاه نعمتى از نعمتهايى را كه خدا به او مرحمت كرده بود ، ياد نكرد مگر اين كه سجدهء شكر به جا آورد و هيچ
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 467 . تَمائم جمع تميمه به معنى حِرزى است كه جهت چشم زخم به گردن كودكان آويزند - م .
( 2 ) - همان : 1 / 466 .
( 3 ) - همان . حديث شمارهء ( 7 ) بى كم و زياد عين حديث شمارهء ( 2 ) بود - م .