بيننا وبين الحسين بن روح رضى اللّه عنه وهو إذ ذاك الوكيل ، فدفعناها إليه وسألناه إنفاذها ، فأخذها منّي وتأخّر الجواب عنّي أيّاما ، فلقيته فقلت له : قد ساءني تأخّر الجواب عنّي ، فقال ( لي ) :
لا يسوءك ( هذا ) فإنّه أحبّ ( لي ولك وأومأ ) إليّ أنّ الجواب إن قرب كان من جهة الحسين بن روح رضى اللّه عنه وإن تأخّر كان من جهة الصاحب عليه السّلام ، فانصرفت .
فلمّا كان - بعد ذلك - ولا أحفظ المدّة إلّا أنّها كانت قريبة - فوجّه إليّ أبو جعفر الزجوزجيّ رحمه اللّه يوما من الأيّام ، فصرت إليه ، فأخرج لي فصلا من رقعة وقال لي : هذا جواب رقعتك فإن شئت أن تنسخه فانسخه وردّه فقرأته فإذا فيه : والزّوج والزّوجة فأصلح اللّه ذات بينهما ،
شرح
براي محمّد بن علي كه بين ما وحسين بن روح رحمه اللّه كه نايب خاص ووكيل امام عليه السّلام بود برديم وخواهش كرديم كه نامه را برساند . نامه را از من گرفت ، ولى جواب آن چند روزى به تأخير افتاد . بعد از آن أبو جعفر را ديدم وبه أو گفتم : تأخير ودير شدن جواب دلگيرم كرده است . أبو جعفر به من گفت : ناراحت نباش كه اين تأخير براي من وتو بهتر است وبه من اشاره كرد ونيز گفت : چنانچه جواب زود باشد وسريع برسد ، از طرف حسين بن روح رحمه اللّه است واگر با تأخير بيايد از ناحية مقدسه حضرت صاحب الزمان عليه السّلام خواهد بود . با اين توضيح من قانع شدم .
مدّتى از اين ماجرا گذشت ، البتة زمان دقيقش يادم نيست ، تا اينكه يك روز أبو جعفر زجوزجى رحمه اللّه كسى را به دنبال من فرستاد . هنگامى كه به خدمتش رسيدم ، ورقى درآورد وگفت : اين جواب نامه توست ، اگر مىخواهى نسخهاى از روى آن بردار وأصل آن را برگردان . « 1 » نامه را خواندم ، ديدم كه در نامه آمده بود : وامّا زن وشوهر ؛ پس خداوند تبارك وتعالى بين آنها اصلاح فرمود .
هامش
( 1 ) . يكى از مسائلي كه با مطالعه دقيق در توقيعات صادره از ناحية مقدسه به دست مىآيد ، عبارت است از اينكه سفرا ونواب حضرت ، نسخه اصلى توقيع شريف را فقط جهت استنساخ در اختيار سؤالكننده كه منتظر جواب بوده قرار مىدادند تا مبادا افرادى با دسترسى به أصل توقيعات ، بتوانند زمينهء انحراف در دين را ايجاد كنند ، لذا مسأله عدمدسترسى به خط حضرت ، در جابهجايى توقيعات ملاحظه شده است .