ويدلّ أيضا على إمامة ابن الحسن عليه السّلام وصحّة غيبته ما ظهر وانتشر من الأخبار الشائعة الذائعة عن آبائه عليهم السّلام قبل هذه الأوقات بزمان طويل من أنّ لصاحب هذا الأمر غيبة ، وصفة غيبته وما يجري فيه من الاختلاف ، ويحدث فيها من الحوادث ، وأنّه يكون له غيبتان إحداهما أطول من الأخرى ، وأنّ الأولى يعرف فيها خبره ، والثانية لا يعرف فيها أخباره فوافق ذلك على ما تضمنته الأخبار .
ولولا صحّتها وصحّة إمامته لما وافق ذلك ، لأنّ ذلك لا يكون إلّا بإعلام اللّه تعالى على لسان نبيّه صلّى اللّه عليه واله وهذه أيضا طريقة معتمدة اعتمدها الشيوخ قديما .
شرح
« روايات ائمّه در مورد غيبت امام زمان عليه السّلام »
اخبارى كه مدّتها پيش از امامت وغيبت فرزند امام حسن عسكرى عليه السّلام از ناحية پدران بزرگوار ايشان عليهم السّلام صادر شده ودر جامعه اسلامى انتشار يافته است ، همگى بر امامت وصحّت غيبت فرزند برومند امام حسن عسكرى عليه السّلام دلالت مىكند . از جمله اينكه براي صاحب اين امر غيبتي است ، و [ رواياتى مبنى بر ] نشانههاى غيبت وآنچه كه از اختلافات پيش مىآيد وحوادثى كه در زمان غيبت به وقوع مىپيوندند واينكه ايشان دو غيبت دارد كه يكى طولانىتر از ديگرى است ، در غيبت اوّل از ايشان اخبارى در دست هست وخبرشان شناخته شده است ، امّا در غيبت دوم اخبار ايشان شناخته نمىشود ، واز ايشان خبري در دست نيست . « 1 » پس موضوع غيبت [ با خصوصياتى كه گفتم ] موافق مضمون اخبار وروايات است . اگر صحّت غيبت وامامت ايشان نبود ، موضوعات بالا ، با مضمون اخبار موافق نمىشدند ، چون اين اخبار چيزهايى است كه از طرف خداوند بر زبان پيامبر صلّى اللّه عليه واله جارى شده است . واين راهى است كه بزرگان ما از قديم بر آن اعتماد داشتهاند .هامش
( 1 ) . اين معنا كه شيعيان توسط نواب وسفراى امام از أحوال حضرت خبردار مىشوند ، امّا در زمان غيبت دوم يا غيبت كبرى ، رابطه مردم با حضرت به توسط سفرا ونواب هم كاملا قطع شده وديگر ارتباطي برقرار نشد .