مجملى دربارهء شريف أبو الحسن علي بن محمّد بن علي بن محمّد العمرى المعروف بابن الصوفي
از ترجمهء حال وشرح زندگانى مرد بزرگى كه أعاظم علماى نسب وأدب از أو به عنوان « الامام العالم » « 1 » تعبير مىكنند ، ودربارهاش مىگويند : « انتهى إليه علم النسب في زمانه ، وسخّر اللّه له هذا العلم » « 2 » ويا « والمتأخّرون من النسّابين كلّهم عيال عليه ، وما فيهم إلّا من يروي عنه ويسند إليه » « 3 » وفقيه بزرگوار دقيق النظري چون « ابن إدريس عجلى حلّى » رحمه اللّه بگفتهء أو استناد واحتجاج مىفرمايد « 4 » .
يعنى مؤلّف عاليقدر « المجدى » شريف أبو الحسن عمرى ابن الصوفي متأسّفانه نه تنها اطّلاع چندانى كه حاوي گزارش جامعي از حيات أو باشد در دست نيست ، بلكه حتّى تاريخ دقيق ولادت ووفات اين مرد جليل القدر نيز معلوم نشده است .
بدون آنكه ادّعاى استقراء مراجعى را كه محتملا ممكن است دربارهء شريف عمرى سخنى گفته باشند ، داشته باشد ، بايد بعرض برساند كه غالب آنچه را كه أرباب معاجم وأصحاب تراجم راجع به « عمرى » ذكر فرمودهاند ، متّخذ از همان مطالبى است كه خود « عمرى » در « المجدى » دربارهء شخص خود وكتابش بيان كرده است .
هامش
( 1 ) سيّد اجل شمس الدين فخّار بن معد در « الحجّة الذاهب » ص 27 .
( 2 ) ابن عنبه ره در « عمدة الطالب » ص 368 .
( 3 ) سيّد شريف سيّد على خان مدنى در « الدرجات الرفيعة » ص 485 .
( 4 ) السرائر ص 155 ، چاپ سنگى طهران .