در تفسير على بن ابراهيم و در توضيح آيه
قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ
[ 1 ] آمده است :
« ذانوس » يا « ذونواس » از پادشاهان حمير كه خود را يوسف نام نهاده بود با گروهى از هواداران خويش كه آنها نيز يهودى مسلك بودند به جنگ با اهالى نجران پرداخت .
آنها همچنان بر دين مسيح پايدار مانده بودند و از حاكم خود عبدالله بن بريا تبعيت مىكردند . ذانوس بعد از اشغال نجران از مردم آنجا خواست كه ميان پذيرش يهوديت يا سوختن در آتش يكى را برگزينند . مسيحيان آتش را برگزيدند آنگاه ذانوس دستور داد حفرههايى را در زمين ايجاد كرده و ميانش را با هيزمهاى بسيار افروختند . گروهى از مسيحيان در ميان آن گودالها سوزانده شدند و عدهاى ديگر نيز مثله گرديدند . مىگويند تعداد كشته شدگان در آن روز به بيست هزار نفر رسيد . [ 2 ] امام باقر ( ع ) مىفرمايند : ميان امير المؤمنين ( ع ) و يكى از اسقفهاى مسيحى بحثى در مورد اصحاب اخدود مطرح بود تا آنكه على ( ع ) فرمودند : خداوند پيامبرى از
هامش
[ 1 ] سورهء بروج - آيهء 4 .
[ 2 ] تفسير قمى - ج 2 - ص 414 .