قضاوت مىكرد اما خداوند به سليمان وحى فرستاد تا در قضاوتش منافع حاصله از گوسفندان را به صاحب مزرعه ببخشد و اين سنت پس از آن در ميان انبياى ديگر رواج يافت و در حقيقت هر دو نفر آنها به حكم الهى عمل نمودند .
وَ كُلًّا آتَيْنا حُكْماً وَ عِلْماً
[ 1 ] و [ 2 ] ابو بصير از امام صادق ( ع ) اين گونه روايت مىكند : داود از شخصى كه بر اثر ورود گوسفندان به مزرعهاش دچار خسارت شده بود ، خواست براى دادرسى نزد سليمان رود . او نيز چنين كرد و سليمان اين گونه حكم نمود : اگر چنانچه گوسفندان تمام زراعت و تاكها را از بيخ و بن كنده باشند ارزش و خسارت آن عبارت است از تملك گوسفندان چوپان اما اگر تنها ميوهها و شاخ و برگ درختان را تباه كرده باشند در آنصورت برههايى كه از گوسفندان به عمل آيند عايد شخص خسارت ديده خواهد شد البته داود نيز همينگونه حكم مىنمود اما مىخواست بدينوسيله اعلام نمايد كه سليمان بعد از او به مقام وصايت و ولايت خاصه خواهد رسيد
وَ كُنَّا لِحُكْمِهِمْ شاهِدِينَ
[ 3 ] و [ 4 ] « معاوية بن عمار » از امام صادق ( ع ) اين گونه نقل مىكند : امامت عهدى است الهى كه خداوند آن را به انسانهايى كه صلاح بداند تفويض خواهد فرمود : داود فرزندان بسيارى داشت در ميان آنها نوجوانى بنام اسماعيل وجود داشت كه مادرش ضديت و بغضى نسبت به داود داشت اما با اين وجود خداوند منصب پيامبرى را برازنده آن نوجوان قرار داد با اين وجود پروردگار از داود خواست تا در اين باب تعجيلى به خرج ندهد تا آنكه مسأله داورى پيرامون كشتزار و گوسفندان پيش آمد . در اين مرحله خداوند از داود خواست تا يكايك فرزندانش را بيازمايد و از آنها بخواهد در اين مرحلهء خاص به قضاوت نشينند و هر كس توانست بهترين داورى را ارائه نمايد مستحق وصايت و جانشينى او خواهد بود . سليمان در مقام داورى خطاب به صاحب تاكستان گفت : منافع يكسال گوسفندان اين چوپان اعم از برهها و پشم و غيره به تو تعلق خواهد گرفت در اينجا داود از فرزندش پرسيد چرا
هامش
[ 1 ] سورهء انبياء - آيهء 79 .
[ 2 ] تهذيب الاحكام - ج 7 - ص 224 .
[ 3 ] سورهء انبياء - آيهء 78 .
[ 4 ] تفسير قمى - ج 2 - ص 73 .