گفت آيا فكر نمىكنيد اگر جنگيدن بر شما فرض گردد از جدال با دشمن خوددارى ورزيد . بنى اسرائيل در پاسخ او گفتند : چگونه در راه خدا نبرد نكنيم حال آنكه سپاهيان جالوت ما را از سرزمين و فرزندانمان دور نمودهاند
هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا تُقاتِلُوا قالُوا وَ ما لَنا أَلَّا نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا .
[ 1 ] اما به هنگام جنگ همه چيز تغيير كرد زيرا آنها بر خلاف ادعاى خويش از ميدان نبرد گريختند و ارميا هر چه بانگ زد كه فرار نكنيد خداوند طالوت را به يارى شما فرستاده است اما آنها با عصبانيت پاسخ مىدادند چگونه ممكن است طالوت به سركردگى ما برگزيده شده باشد حال آنكه او انسانى فقير و تهيدست است
فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ
. . .
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ . . .
[ 2 ] بايد دانست كه در آنزمان نبوت در ميان فرزندان لاوى و سلطنت در بين فرزندان يوسف قرار داشت و چون طالوت از ذريه بن يامين بود به هيچكس از دو خاندان رسالت و سلطنت منسوب نمىگشت اما خداوند به جاى اين عناوين انتسابى و ثروت ، دانش و تدبير كشور دارى و نيروى جسمانى فوق العادهاى به وى بخشيده بود .
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ
[ 3 ] آنگاه ارميا براى اثبات شايستگى او خطاب به بنى اسرائيل گفت : نزد او نشانهاى از پيامبران پيشين است او صندوق موسى را كه در آن سكينه و آرامش از سوى پروردگار به وديعت نهاده شده است ، در اختيار دارد . همچنين باقيمانده آثار خاندان موسى و هارون در آن صندوق مىباشد و فرشتگان الهى آن را با خود حمل مىنمايند به زودى آن صندوق بسوى شما باز مىگردد و با خود عزت و شرف از دست رفتهتان را باز خواهد گردانيد .
إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ . . .
[ 4 ] اين همان صندوقى است كه موسى به هنگام خرد سالى در آن نهاده شده و به نيل سپرده گشت و نزد بنى اسرائيل از احترام خاصى برخوردار بود هنگامى كه وفات موسى فرا رسيد
هامش
[ 1 ] و ( 2 ) - سورهء بقره - آيات 246 - 247 .
[ 3 ] سورهء بقره - آيهء 247 .
[ 4 ] سورهء بقره - آيهء 248 .