خواهد بريد . ( دست راست با پاى چپ و بالعكس ) اما آنها بر او وقعى ننهاده و گفتند آنچه را خداوند به عنوان معجزههاى روشن در برابر چشم ما قرار داد به آئين تو ترجيح خواهيم داد .
آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ
. . .
قالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلى ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الَّذِي فَطَرَنا فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ
[ 1 ] فرعون به تلافى گرايش آنها به موسى همگى را به دار آويخت . نقل شده است بعد از آنكه موسى از كار نمايش معجزه خويش فارغ گشت آن محل را ترك گفت و عصايش نيز بدنبال او همانند سگى كه با صاحبش الفتى دارد به حركت درآمد . هنگاميكه موسى به ميان خيمههاى بنى اسرائيل رسيد عصايش بار ديگر به شكل اوليه خود بازگشت . [ 2 ] ثعلبى مىگويد : هنگاميكه فرعون موقعيت خويش را در ميان بنى اسرائيل متزلزل يافت از هامان خواست كاخى عظيم را برايش بنا نمايد تا به زعم خويش بر خداى موسى دست يابد .
ابْنِ لِي صَرْحاً
[ 3 ] هامان نيز پنجاه هزار بنا و كارگر را براى اين كار اجير نمود . آنها در مدت هفت سال كاخى با شكوه را بنا نمودند ارتفاع آن به حدى بود كه كسى تا آن روز بنايى را بدان اوج مشاهده نكرده بود . اما خداوند به جبرئيل فرمان داد تا با بالهاى خويش بر پيكر آن كاخ بكوبد . مىگويند آن بنا سه قطع گرديد ، تكهاى از آن در درياى سرخ و قطعهاى در هندوستان و بخشى ديگر در مغرب سقوط كرد . ضحاك مىگويد : بعد از اتمام ساختمان خداوند شبانگاهان جبرئيل را براى عذاب فرعونيان نزد آنان فرستاد . در آن شب هزاران هزار از قبطيان به هلاكت رسيدند و آنها كه جان سالم بدر برده بودند دچار انواع آفات و ناخوشىها گشتند . از سويى موسى به بنى اسرائيل توصيه كرد تا برههايى را قربانى نموده و درب خانههاى خويش را با خون آن رنگين نمايند زيرا كه سپاهيان الهى به زودى براى نزول عذاب بر قبطيان فرود خواهند آمد اما از ورود به خانههايى كه با خون علامتگذارى شدهاند خوددارى خواهند ورزيد . بنى اسرائيل با پختن نانهاى فطير بعنوان آذوقه راهشان ، به همراهى موسى به طرف درياى سرخ حركت كردند . ثم
أَسْرِ بِعِبادِي *
[ 4 ] از آن سو عذاب الهى بر قبطيان نازل گشت و
هامش
[ 1 ] سورهء طه - آيهء 71 و 72 .
[ 2 ] عرائس - ص 116 و بحار - ج 13 - ص 146 .
[ 3 ] سورهء غافر - آيهء 36 .
[ 4 ] سورهء طه - آيهء 77 و سورهء شعراء - آيهء 52 .