و زمينهاى هفتگانه موجوداتى زندگى ميكنند و خداوند در قرآن مبارك فرموده :
« يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ »
و از اخبار زيادى معلوم است كه اراضى و كواكب سياره از هفت عدد بيشتر است و ميليونها اراضى و سايرات وجود دارد كه جز خداوند بزرگ كسى از شماره و حقيقت آنها اطلاع ندارد .
آغاز آفرينش زمين
از مجموع اخبار و آيات قرآن و خطيب نهج البلاغه اينطور استنباط مىشود كه عالم جسمانى و زمين و آسمان از كف درياها خلق شده است و اولين موجودات جسمانى كه لباس حيات در بر كرد آب است ، و خداوند متعال قبل از همه اجسام آب را آفريد ، ممكن است اين دخان وزيد كه خداوند زمينها را از وى آفريده عنصرى مخصوص بوده كه با عناصر ديگرى ممزوج گرديده و خداوند براى تقويت اذهان از وى تعبير به دخان و زبد فرموده است .
پس از اين از زبد و دخان ستارگان و زمينها را آفريد و اين آفرينش در حقيقت استقلاليست نه اينكه از وى مشتق و زائيده شده باشد ، آرى از كلمات علماى مغرب زمين اينطور استنباط مىشود كه زمين شعلهاى از خورشيد است كه از وى جدا گرديده است ، و اين انفصال در چندين ميليون سال قبل انجام گرفته است و پس از اين منجمد شده و قشر آن براى سكوت و انتفاع صلاحيت پيدا كرده است ، و ماء هم از زمين جدا گرديده ، در واقع زمين دختر آفتاب و ماه هم فرزند زمين