و انسان در روى زمين زندگى مىكنند ، و مقصود از « گاو » هم آلات و ادوات كشاورزى است كه وسيله زندگى مردم روى زمين است ، و در زمانهاى سابق كشاورزى در ميان مردم با گاو انجام مىگرفت و تنها وسيله كشت و زرع بود .
ما اكنون در صدد تفسير و معنى اين حديث نيستيم ، و مقصود مهم ما اينست كه مسلمانان و شيعيان متوجه باشند كه به هر حديثى نمىتوان اعتماد كرد ، و اگر در كتابى حديث را مشاهده كردند و بدون درنگ و تأمل نبايد او را به امام عليه السّلام نسبت دهند .
زيرا محدثين و فقهاى شيعه اجماع دارند كه تنها كتب قابل اعتماد و مورد استناد منحصر به كتب اربعه است ، يعنى : كافى ، تهذيب ، و استبصار و من لا يحضره الفقيه .
البته با اعتمادى كه به اين كتب چهارگانه هست و فقهاى شيعه از قديم و جديد به اين چهار كتاب توجه و عنايت دارند ، باز هم كليه اخبار وارده در ابواب مختلف اين كتب قابل عمل نيست زيرا در ميان اين روايات اخبار درست و نادرست وجود دارد ، اگر حديثى از نظر سند و يا متن و يا از هر دو جهت مخدوش بود در اين صورت فقيه و مجتهد اينگونه روايات را مورد استناد در استنباط احكام شرعى قرار نمىدهد .
براى همين جهت كه هر خبرى مورد عمل نيست ، فقهاى شيعه - رضوان اللّه عليهم - از قديم و جديد اخبار كتب اربعه را در چهار قسمت قرار دادهاند : صحيح ، حسن ، موثوق و ضعيف ، و فرق بين صحيح و حسن و يا موثوق و ضعيف بسيار مشكل است ، و بايد سالها در اين راه صرف وقت كرد و زحمات
الأرض و التربة الحسينية ( زمين و تربت حسينى ) ( فارسى ) — صفحة 51
مساهمون: الشيخ محمد حسين كاشف الغطاء
ص٥١