درگذشت آنها مصيبتهاى زيادى به پيغمبر رسيد ، خديجه همواره به حضرت رسول كمك ميكرد و براى آن جناب بمنزلهء وزيرى بود ، وى به اسلام مصدق بود ، و رسول خدا بوسيلهء او آرامش دل پيدا ميكرد .
( 1 ) ابو عبد اللَّه بن منده گفته : وفات خديجه سه روز بعد از درگذشت ابو طالب واقع شد ، ( 2 ) و واقدى گمان كرده كه آنها سه سال قبل از هجرت از شعب بيرون شدند و در همين سال خديجه و ابو طالب فوت كردند و فاصله فوت اين دو نفر 35 روز بوده .
( 3 )
( بيعت انصار )
( 4 ) زهرى گويد : حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله در هر موسمى كه اعراب در مكه اجتماع داشتند دعوت خود را اظهار ميكرد و با بزرگان هر يك از قبائل عرب بگفتگو مى - پرداخت ، و از آنان تقاضا ميكرد كه وى را در مقابل كفار پشتيبانى كنند و مانع اذيت و آزار آنها نسبت بوجود مقدسش بشوند .
پيغمبر ميفرمود : من كسى را جبرا به طرف خود دعوت نميكنم ، مردم بايد از روى ميل و رغبت و صفا و صميميت گفتههاى مرا قبول كنند ، و هر كس از دعوت من خود - دارى كند من او را وادار به پذيرفتن مذهب خود نخواهم كرد ، ليكن من از شما خواستارم اكنون كه مشركين قريش تصميم دارند خون مرا بريزند از من دفاع كنيد و بگذاريد من آزادانه مطالب خود را بمردم برسانم ، و كلمات خداوند را تبليغ كنم تا آنگاه كه قضاء و قدر پروردگار در بارهء من و اصحابم در رسد .
قبائل عرب در اين هنگام به حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله توجهى نكردند ، و آنان همگان گفتند : خويشاوندان اين مرد از حالات و خصوصيات او اطلاعات كامل دارند تعجب است مردى كه خاندان خود را فاسد كرده و از آنها رانده شده اينك ميخواهد ما را اصلاح كند ؟ ! .
پس از اينكه ابو طالب درگذشت ، مصيبت و گرفتارى پيغمبر زياد شد ، حضرت خاتم النبيين صلى اللَّه عليه و آله به طائف رفتند ، تا بنى ثقيف او را از آزار و اذيت كفار مكه