او ورم كرد و درگذشت . طلاطله نيز از نزديكى پيغمبر عبور كرد ، جبرئيل آب دهان به صورت او افكند ، وى به طرف كوه تهامه بيرون شد ، و گرفتار باد سموم گرديد .
در اين هنگام از شدت حرارت چهرهاش سوخت و سياه شد ، و هنگامى كه به طرف منزلش مراجعت كرد ، وى را از ورود در منزل منع كردند ، و گفتند : تو صاحب ما نيستى ! او پس از اين از منزل بيرون شد و گرفتار تشنگى گرديد ، و همواره در طلب آب بود تا شكمش از هم شكافته شد آيهء شريفهء :
إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
ناظر به اين افراد است كه حضرت را استهزاء ميكردند .
( 1 )
( مهاجرت به حبشه و تصديق نجاشى حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله را )
( 2 ) هنگامى كه مشركين قريش نسبت به ياران حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله سختگيرى كردند و آنان را مورد آزار و اذيت قرار دادند ، خاتم النبيين آنها را فرمود به حبشه مهاجرت كنند ، و دستور داد تا جعفر نيز با آنان هجرت كند ، جعفر هم با هفتاد نفر از مكه بيرون شدند و با كشتى به حبشه رفتند .
مشركين از اين موضوع مطلع شدند ، و پس از رفتن آنان عمرو بن عاص و عمارة بن وليد را به طرف نجاشى فرستادند ، تا نجاشى مهاجرين را به محل خودشان برگرداند ، و همچنين به او بفهمانند كه اين اشخاص با قريش مخالفند .
در اين هنگام عمارة بن وليد كه جوانى خوش صورت و زيبا و عياش و خوش گذران بود به طرف حبشه بيرون شد ، و عمرو عاص هم به اتفاق زوجهاش با او همراه گرديد ، هنگامى كه سوار كشتى شدند شراب خوردند ، عماره گفت : بزوجهات بگو مرا ببوسد ، عمرو عاص گفت : مگر اين موضوع انجام خواهد گرفت ؟ ! پس از اين سكوت كرد تا عمرو از بادهء ناب مست گرديد .
عمارة بن وليد از جاى برخاست و عمرو عاص را به دريا افكند ، در اين موقع عمرو به اطراف كشتى متشبث شد ، مسافرين او را كمك كردند و از دريا بيرون نمودند عمرو عاص هنگامى كه اين عمل را از عماره مشاهده كرد ، بزن خود گفت او را به بوس