پس از امامت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام جز در مورد حضرت مهدى سلام اللَّه عليه و عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف براى احدى اين صفات ديده نشده و كسى هم براى ديگرى ادعاى نص بر امامت نكرده ، پس با اين مقدمه امامت حضرت بقية اللَّه ثابت است ، زيرا اجداد و پدر او عليهم السّلام بر امامت و خصوصيات او تصريح كردهاند و اگر مطلب غير از اين باشد حق از ملت اسلام خارج ميگردد .
راجع به امامت حضرت صاحب الزمان عليه السّلام از حضرت رسول و ائمهء اطهار عليهم السّلام روايات و نصوص زيادى رسيده و جريان غيبت و ظهور آن جناب را به خوبى روشن كردهاند ، و ما كليه اين اخبار را كه دلالت بر امامت آن بزرگوار دارد پس از اين در فصل مخصوصى ذكر خواهيم كرد تا موضوع امامت و غيبت او از هر جهت روشن گردد ، و دوستان وى با عقيده ثابت در صراط مستقيم حق قدم بردارند .
( 1 ) ( 2 )
( نصوص وارده بر غيبت حضرت صاحب عليه السّلام )
( 2 ) 1 - جابر بن عبد اللَّه انصارى گويد : حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : مهدى از فرزندان من خواهد بود ، نام او نام من و كنيه وى كنيه من است ، وى از همهء مردمان به من اشبه است ، وى مدتى از انظار پنهان خواهد شد ، و در اين غيبت گروهى از مردم در حيرت و سرگردانى خواهند افتاد ، پس از مدتى از پشت پرده بيرون ميگردد و همچون ستارهء فروزانى ميدرخشد ، و زمين را از عدل و داد پر مىكند همچنان كه از جور و ستم پر شده باشد .
( 3 ) 2 - ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : مهدى از فرزندان من است وى با من همنام و كنيه خواهد بود ، او از نظر آفرينش و اخلاق به من اشبه است ، او را غيبتى خواهد بود كه گروهى از طول غيبت گرفتار حيرت و سرگردانى خواهند شد ، بعد از مدتى مانند ستاره روشنى طلوع خواهد كرد و زمين را كه از جور و ظلم پر شده باشد پر از عدل و مهربانى ميسازد .