( 1 ) چهارم - از جمله دلائل بر امامت ائمه اطهار عليهم السّلام اينست كه : آن وجودات مقدس پس از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله بهترين مردم هستند ، ما بطور وضوح مشاهده مى كنيم كه خداوند دوست و دشمن را در برابر آنها خاضع و خاشع كرده است و همگان از آنان تعظيم و تكريم و تجليل و تبجيل ميكنند ، و پروردگار متعال دلهاى مردم را متوجه آنها كرده با اينكه در عقائد و آراء و نظريات با يك ديگر اختلاف مشرب دارند .
كسانى كه در اخبار و روايات و تواريخ و سير مطالعه دارند ميدانند كه : دشمنان و مخالفين اهل بيت عليهم السّلام با اينكه خود را مستحق خلافت و امامت ميدانستند و نسبت به آن بزرگواران تجاوز و تعدى ميكردند ، باز هم از تعظيم و اجلال و احترام و عزت آنها خوددارى نمىنمودند ، و فضل و شرف و علم و فضيلت آنان را انكار نميكردند ، اگر چه بعضى از دشمنان آنها به خاطر اغراض خصوصى در برابر آنان صف كشيدند و به جنگ و قتال پرداختند .
كسانى كه با امير المؤمنين بيعت كردند او و دو فرزندش حسنين عليهم السّلام را بر سايرين مقدم ميداشتند و آنان را از همگان افضل ميدانستند ، و همچنين كسانى كه از بيعت سر تافتند و نكث عهد كردند با عداوتى كه نسبت به آن حضرت داشتند باز هم نمى توانستند منكر فضائل و مناقب و خصوصيات او بشوند ، و در هيچ يك از افعال و اقوالش مورد تفسيق واقع نشد .
معاوية بن ابى سفيان با اينكه علنا دشمنى خود را با آن جناب ابراز كرد و با وى به جنگ و ستيز پرداخت ، از فضائل و حقوق وى چشم پوشى نكرد و مقامات او را در دين و مذهب انكار ننمود ، بلكه مانند طلحه و زبير به خونخواهى عثمان قيام كرد ، معاويه به آن حضرت پيشنهاد كرد او را در ولايت شام نگهدارد و در اين صورت از مخالفت دست خواهد كشيد و اطاعت خواهد كرد .
معاويه نميتوانست علنا آن حضرت را از مقام خلافت دفع كند ، زيرا ميدانست وى با قرابتى كه به حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله دارد ، و با فضل و شرف و زهد و علم و فضيلتى كه دارد از هر جهت شايسته مقام خلافت و امامت هست ، و از اين جهت
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 537
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٥٣٧