اتفاق بر عدالت و طهارت و مقام و منزلت و شرف و بزرگوارى آنان دارند ، و در اين مطلب هم شكى نيست كه گروه زيادى از معتقدين آنها به عصمت و تصريح در امامت ائمه اطهار عليهم السّلام اعتقاد پيدا كردهاند ، و از آنان معجزات و كرامات نقل نمودهاند .
البته واضح است كه معتقدين به امامت آنها همواره بسوى آنان رفت و آمد داشتند و از آن بزرگواران اخذ حديث و روايت ميكردند و احكام و مسائل دينى را تعليم ميگرفتند ، و خمس و زكات خود را به آنها مىپرداختند ، اكنون هر كس منكر اين مطالب شود محسوسات را انكار كرده است و از اخبار و تواريخ زندگى اهل بيت اطلاعى ندارد .
( 1 ) هر كس كه در اخبار و روايات مختصر مطالعهاى داشته باشد ميداند كه : هشام بن حكم ، ابو بصير ، زرارة بن اعين ، حمران و بكير پسران اعين ، محمد بن نعمان ، بريد بن معاويه عجلى ، ابان بن تغلب ، محمد بن مسلم ، معاوية بن عمار دهنى ، و غير از اين جماعت از رجال و شخصيتهاى بزرگ كه از حجاز و عراق و خراسان و فارس به محضر حضرت صادق عليه السّلام رفت و آمد داشته و از آنان كسب علوم و فضائل ميكردند .
بزرگان و رؤساى شيعه در عصر حضرت صادق سلام اللَّه عليه در فقه و حديث و علم كلام كتب زيادى تصنيف كرده و مسائل و روايات آن حضرت را در مجموعهها گرد آوردند و هر يك از اين رؤساء و بزرگان شيعه خود شاگردان و اتباعى داشتند كه عقائد و خصوصيات و نظريات او را انتشار ميدادند ، و اين شخصيتهاى بزرگ سالى يك بار و يا مكرر از عراق به حجاز ميرفتند و اقوال آن جناب را در موضوعات مختلف مذهبى و علمى اخذ ميكردند .
رجال و بزرگان شيعه در زمان موسى بن جعفر و حضرت رضا عليهما السّلام هم اين چنين بودند و براى اخذ مسائل و احكام دين حضور آنها ميرسيدند ، و اين روش تا پايان زمان حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام جريان داشت و اين شخصيتهاى بزرگ به حضرات معصومين عليهم السّلام اختصاص فوق العادهاى داشتند ، همان گونه كه ابو يوسف و محمد بن حسن به ابو حنيفه ، و مزنى و ربيع به شافعى ، و نظام به ابو الهذيل ، و جاحظ و اسوارى
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 535
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٥٣٥