تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
( 1 )

( 8 ) ( احوالات حضرت جواد عليه السّلام )

( 2 )

( تولد و مدت زندگى امام جواد عليه السّلام )

( 3 ) حضرت جواد عليه السّلام در هفدهم ماه رمضان سال يك صد و نود و پنج متولد شد ، و بعضى هم گفته‌اند در شب جمعه نيمه اين ماه واقع شده است ، ابن عياش گويد ولادت حضرت جواد در روز جمعه نيمه ماه رجب بوده است ، و در ذى القعدهء سال دويست و بيست در بغداد از دنيا رفت ، مدت امامت وى هفده سال بود و زمان او مصادف بود با مأمون و معتصم ، و در اوائل خلافت معتصم از دنيا رفت . مادرش كنيزى بود كه وى را سبيكه و يا دره ميگفتند ، حضرت رضا عليه السّلام او را خيزران نام گذاشتند و اين بانو از اهالى نوبه بود ، حضرت جواد ، ملقب بودند به جواد ، مرتضى ، تقى ، منتجب ، و به آن جناب ابو جعفر ثانى هم ميگويند ، و امام جواد را در مقابر قريش نزد جدش دفن كردند . ( 4 )

( ادله امامت حضرت جواد عليه السّلام )

( 5 ) در بارهء دلائل امامت حضرت جواد عليه السّلام همان دلائلى كه در بارهء امامت پدران وى آورديم وارد است و مضافا نصوصى كه از پدرش در بارهء امامت وى رسيده ذيلا ذكر مىشود اين روايات را موثقين از اصحاب پدرش و همچنين اهل بيتش مانند : علي بن جعفر ، صفوان بن يحيى ، معمر بن خلاد ، ابن ابى نصر بزنطى ، حسين بن بشار و غير اين‌ها نقل مىكنند . ( 6 ) 1 - زكريا بن يحيى گويد : از علي بن جعفر شنيدم ميگفت : خداوند ابو الحسن الرضا را يارى كرد در هنگامى كه برادران و اعمام او بر وى ظلم و ستم كردند ( حديث مفصل است ) تا آنجا كه علي بن جعفر گفت : من برخاستم و دست ابو جعفر جواد را گرفتم و گفتم : گواهى مىدهم كه تو امام من هستى ، در اين هنگام حضرت رضا بگريه افتادند