بيشتر است از آن كسى كه كتمان شهادت كند .
( 1 ) موسى بن جعفر فرمود : من روى خود را به طرف حضرت رسول كردم و عرض نمودم :
اينك فرزندانم در پيرامونم اجتماع كردهاند پدر و مادرم فدايت شوند كدام يك از آنها امام است ؟ فرمود : آن كس كه بنور خداوند مينگرد و به تفهيم او ميشنود و به حكمت وى نطق مىكند ، او همواره به حق سخن ميگويد و راه خطا نميرود ، او عالم به همه امور است و جهل در وى راه ندارد ، وى همين است و در اين هنگام دست پسرم على را گرفت .
بعد از اين فرمود . تو مدت كمى با وى خواهى بود ، هر گاه از اين سفرت مراجعت كردى به او وصيت كن و امور خود را اصلاح نما و خويشتن را از دنيا فارغ ساز زيرا در همين زودى از ميان آنها خواهى رفت و در جاى ديگرى منزل خواهى كرد و هر گاه خواستى على را نزد خود بطلب و او را امر كن تو را غسل دهد و كفن كند و پاكيزه نمايد و جز وى كسى ديگر شايسته اين امر نخواهد بود ، و اين روشى است كه در سابقين گذشته است بعد از اين موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود : مرا در اين سال خواهند گرفت ، و امامت در عهدهء فرزندم على است كه سمىّ دو نفر از اجداد خود بنام على مىباشد ، كه اولى على بن ابى طالب و دومى على بن الحسين است ، فهم و حكمت و بصيرت و دوستى و رنج و محنت را با صبر و شكيبائي در مصائب و مكروهات از آن دو نفر به ارث برده است .
بعد فرمود : اى يزيد تو بار ديگر از اين مكان عبور خواهى كرد و به زودى با وى ملاقات ميكنى ، هر گاه او را ديدى از طرف من به او مژده بده كه خداوند به تو فرزندى مبارك و خوش قدم عنايت خواهد كرد ، و او در هنگام ملاقات با تو از اين قضايا اطلاع خواهد داد و اين مطالب را با تو بازگو مىكند ، و در ملاقات خود بگو جاريهاى كه اين غلام از وى متولد شود از خاندان ماريه قبطيه است ، و اگر توانستى سلام مرا هم بوى برسان .
راوى گويد : پس از گذشتن زمان حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام با علي ملاقات كردم ، وى قبل از گفتگو فرمود : ميل ندارى عمره به جاى آورى ؟ گفتم : قربانت
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 429
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٤٢٩