كه خداوند از وى فرزندى كه بهترين اهل روى زمين است ظاهر كند ، وى پس از اين خواب ، كنيز را بفرزندش بخشيد ، هنگامى كه حضرت رضا متولد شد ، آن كنيز را طاهره نام گذاشت .
( 1 ) حضرت رضا عليه السّلام در آخر ماه صفر و يا بيست و سوم ماه رمضان سال ، دويست و پنج در سن پنجاه و پنج سالگى در قريه سناباذ از توابع طوس چشم از جهان فرو بست ، و بعد از وفات پدر بزرگوارش مدت بيست سال امامت كردند ، و ايام امامت آن حضرت مصادف بود با ايام هارون الرشيد و امين و مأمون فرزندان وى و در هنگام خلافت مأمون با سمّ از دنيا رفت .
علت اينكه آن جناب را رضا نام نهادند از اين جهت بود كه خداوند از وى رضايت داشت ، و همچنين حضرت رسول و ائمه اطهار عليهم السّلام از وى خوشنود بودند ، و گفته شده : علت تسميهء آن جناب به « رضا » براى اين بود كه مخالف و مؤالف از وى راضى بودند .
( 2 )
( نصوص داله بر امامت حضرت رضا عليه السّلام )
( 3 ) اصحاب حضرت موسى بن جعفر اجماع دارند كه آن حضرت بر امامت فرزندش علي بن موسى عليهما السّلام تصريح كرده ، فقط معدودى از واقفيه ، كه به ممطوره معروفاند در اين مورد اختلاف كردهاند ، و علت قضيه اين بوده كه در دست آنان مقدارى اموال وجود داشت و چون حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام در زندان بود و پس از آن به شهادت رسيد آنان اموال را ضبط كردند و منكر امامت فرزندش حضرت رضا شدند .
از اين جهت كه آنان براى غرض مخصوصى كه ضبط اموال باشد امامت وى را انكار كردهاند ، به گفتار آنها اعتمادى نيست ، و اعتراض اين جماعت مردود است ، پس در اين صورت نصى منقول گفتهء آنان را كه مخالف عقل هم هست باطل مىكند ، و اين جماعت اكنون منقرض شدهاند و از آنان آثارى وجود ندارد ، اينك نصوص مربوط را ذيلا درج ميكنيم .