باشد ، گروهى از متأخرين زيديّه ادعاى عصمت كردهاند و ليكن در بارهء آنان نصى وارد نشده و آنان هم ادعاى نص نكردهاند .
گفتار اينها هم باطل است زيرا كه ما در سابق بيان داشتيم كه امامت براى فردى آنگاه ثابت خواهد شد كه در بارهء او نصى رسيده باشد و يا از وى معجزهاى بظهور برسد ، عقيده كيسانيه هم كه ميگويند : امام زنده است باطل مىباشد زيرا امامى كه آنان معتقدند زنده است مرگ او بثبوت رسيده است .
علاوه كيسانيه اكنون منقرض شدهاند و كسى از آنان كه گويندهء اين عقيده باشد وجود ندارد و اجماع ببطلان مدعاى آنان به عمل آمده و اكنون كه اقوال مختلف در باره امامت باطل شد امامت آن حضرت ثابت مىشود و در غير اين صورت حق از ميان امت خارج مىشود .
و اما طريقه تواتر همان طوريست كه ما در سابق اشاره كرديم زيرا كه شيعه خلفا عن سلف اين روايات را بطور تواتر نقل كردهاند كه حضرت باقر امام صادق را به عنوان امامت معرفى كرده است همانطور كه امير المؤمنين عليه السّلام به امامت حسنين تصريح فرموده و همچنين است امامت بقيه ائمه عليهم السّلام تا حضرت صاحب الزمان عجل اللَّه فرجه و هر كس بخواهد دليل اين مطلب را بدست آورد بايد در تواتر نصوص بر امامت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام جستجو كند و اكنون جاى بحث اين موضوع نيست اكنون روايات و اخبارى كه در بارهء امامت حضرت صادق عليه السّلام رسيده ذيلا ذكر مىشود .
( 1 ) 1 - ابو الصباح كنانى گويد ابو جعفر عليه السّلام نگاهى به حضرت صادق كردند در حالى كه آن جناب راه ميرفت فرمود اين رونده را مىبينى اين از آن افرادى است كه خداوند در بارهء آنان فرموده :
وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ
.
( 2 ) 2 - هشام بن سالم از حضرت صادق روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
هنگامى كه وفات پدرم نزديك شد فرمود : اى جعفر تو را وصيت ميكنم كه از اصحابم حمايت كنى عرض كردم فدايت گردم به خداوند سوگند آنان را به حال خود واميگذارم