دعوت كردند و مردم هم به امامت و خلافت با آن جناب بيعت نمودند ( 1 ) گروهى از مورّخين آوردهاند كه حضرت امام حسن عليه السّلام در شبى كه امير المؤمنين عليه السّلام از دنيا رفتند براى مردم خطبه خواندند و پس از ستايش پروردگار و درود به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند :
امشب مردى از جهان رفت كه در گذشته و آينده نظيرى از براى او نيست او در خدمت پيغمبر جهاد مىكرد و جان خود را فداى آن جناب مينمود حضرت رسول در غزوات پرچم خود را بدست او مىداد و روانه ميدان جنگ مىكرد جبرئيل و ميكائيل از راست و چپ از وى حمايت مىكردند تا آنگاه كه بر دشمن غلبه مىكرد .
در اين شب عيسى بن مريم عليهما السّلام از دنيا رفته و يوشع بن نون هم در چنين شبى وفات كرده است امير المؤمنين از درهم و دينار جز هفتصد درهم كه از حقوق بيت المال به او رسيده بود چيز ديگرى از خود بجاى نگذاشت و اراده داشت با اين هفتصد درهم خادمى براى اهل بيتش بخرد .
حضرت مجتبى عليه السّلام پس از اين فرمايش گريهاش گرفت و مردم هم گريستند پس از اين فرمود : من فرزند كسى هستم كه مردم را بشارت داد ، منم فرزند كسى كه مردم را بيم داد ، منم فرزند كسى كه مردم را به طرف خداوند دعوت كرد ، منم فرزند كسى كه مانند چراغى فروزنده بود ، منم فرزند كسى كه خداوند رجس و پليدى را از ميان آنها برداشته و آنان را پاكيزه قرار داده .
من از خاندانى هستم كه خداوند دوستى آنها را بر مردم واجب گردانيده و اطاعت آنان را در قرآن واجب كرده است در آيه شريفه فرموده
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً
مقصود از « حسنة » در آيه شريفه دوستى ما اهل بيت است .
در اين هنگام حسن بن على عليهما السّلام جلوس فرموده و عبد اللَّه بن عباس برخاست و گفت : اى گروه مردمان اين فرزند پيغمبر شما و وصى امير المؤمنين امام شما است اينك با وى بيعت كنيد ، مردمان همگان آمدند با او بيعت كردند پس بنا بر اين وى