و چند ماه از عمر شريفش گذشته بود توسط جعده دختر اشعث بن قيس مسموم شد و از دنيا رفت ، معاوية بن ابى سفيان مقدارى زهر براى جعده فرستاد و به او وعده كرد در صورتى كه حسن را مسموم كند او را در عقد يزيد خواهد آورد ، و صد هزار درهم نيز براى او فرستاد .
جعده هم براى رسيدن به اين آرزو امام حسن عليه السّلام را مسموم كرد و آن جناب در اثر اين زهر مدت چهل روز مريض و بسترى شدند و پس از اين درگذشتند ، سيد الشهداء سلام اللَّه عليه برادرش را غسل دادند كفن كردند و در نزد جدهاش فاطمه بنت اسد به خاك سپردند ( 1 )
( دلائل امامت امام حسن عليه السّلام )
( 2 ) اول - از نظر عقل وجوب امام در هر زمانى ثابت شده و نيز لازم است كه امام بايد معصوم باشد و از طرف خداوند و رسول بايد نسبت بوى تصريح شده باشد ، و ما از روى ادله و براهين دانستهايم كه حق از امت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله خارج نميشود .
هنگامى كه اين موضوع ثابت شد ما در اقوال امت اسلامى پس از شهادت حضرت علي عليه السّلام تفحص ميكنيم و اقوال آنها را كاملا مطالعه مينمائيم گروهى ميگويند پس از علي عليه السّلام احتياج به امام در بين نيست ، گروهى عقيده دارند كه امام وجود دارد و ليكن معصوم نيست ، ما اين دو نظر را باطل كرديم و ثابت نموديم كه امام در هر زمانى لازم است و بايد معصوم باشد ، و عدهاى هم بامامت حسن بن علي عليه السّلام معتقد شده و او را معصوم هم ميدانند و اين مطابق حق و واقع است و اگر چنانچه غير از اين اقوال مطلبى ديگر گفته شود از اقوال امت خارج است .
( 3 ) دوم - علماى شيعه بطور متواتر خلفا عن سلف نقل ميكنند كه على عليه السّلام به امامت فرزندش حسن تصريح فرموده و او را بعنوان خليفه بشيعيان خود معرفى كرده است كسانى كه منكر اين گونه نصوص و روايات باشند مثل اشخاصي هستند كه معجزات و كرامات حضرت رسول را رد ميكنند و كسانى كه در اين موضوع طالب تحقيق باشند بكتب كلاميه مراجعه كنند .