سخن گفت ، زيرا كه حسين بشهادت رسيد و من از يارى كردن او خوددارى كردم ، براء از اين جهت اظهار ندامت و حسرت ميكرد .
اين مطالب و موضوعاتى كه ما نقل كرديم ، از حوادث و وقايعى بود كه حضرت علي عليه السّلام قبل از وقوع آنها اطلاع داد ، و از اين گونه روايات و اخبار در كتب مربوطه بسيار زياد است ، و اين نمونه و مختصرى بود كه ما در اين كتاب آورديم .
امير المؤمنين عليه السّلام در خطبهء قاصعه و در خطبهاى كه در بصره انشاد فرمودند ، راجع به خلفاء بنى اميه و بنى عباس و حوادثيكه بعد از آن حضرت در شهرها و ولايات روى داد ، و از ستمهائى كه از بنى عباس و بنى اميه بمردم رسيد ، مطالب زيادى ابراز فرمودند كه ما همهء آنها را نميتوانيم ذكر كنيم و اين چند خبر نمونه براى خردمندان كافى است .
از امير المؤمنين عليه السّلام خوارق عادات و كرامات و معجزات ديگرى نيز بمعرض ظهور و بروز رسيده كه غير از اخبار از حوادث آينده است ، و ما اكنون چند موردى از آنها را ذكر ميكنيم .
( 1 ) 1 - يكى از اين خوارق عادات داستان « عين راحوما » و قضيهء راهب در زمين كربلا و موضوع « صخره » است ، جريان اين واقعه از اين قرار است كه : امير المؤمنين عليه السّلام هنگام عزيمت به طرف « صفين » لشكريان آن جناب دچار بىآبى و تشنگى شدند و هر چه اين طرف و آن طرف دويدند آب پيدا نكردند .
حضرت علي عليه السّلام به اتفاق لشكريانش مقدارى از جاده منحرف شدند و پس از مختصر راهپيمائى از دور ديرى بنظرشان رسيد ، حضرت امر كرد صاحب دير را نزد او حاضر كنند پس از اين از وى پرسيدند آيا در اين نزديكيها آبى وجود دارد ؟ گفت :
شما از آب دور شدهايد و اكنون ميان شما تا لب آب دو فرسخ فاصله است ، و نزديك من آبى وجود ندارد .
امير المؤمنين عليه السّلام سر مركب خود را برگردانيد و رو به طرف قبله آمد ، به اصحاب خود امر كرد تا مكانى را كه در نزديك دير بود بشكافند ، ياران آن جناب زمين مورد
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٢٥٦