اين روايت از دو جهت ميتوان استناد جست .
( 1 ) اول - از اين خبر شريف و مشهور تمام منازل و مقاماتى را كه هارون نسبت به موسى داشت ميتوان نسبت به علي عليه السّلام داد ، جز مقام نبوت و رسالت كه در متن حديث استثناء شده ، و موضوع اخوت ظاهرى و عرفى نيز خودبخود مستثنى است .
منازل هارون نسبت به موسى عليه السّلام عبارت است از شركت وى در نبوت و برادرى نسبى ، و مقام و منزلت و فضل و شرف ، و برترى وى از همهء خويشاوندان ، و جانشينى كردن از موسى در هنگام مسافرت و غيبت ، و خلافت كردن از موسى پس از مردن وى اگر زنده ميماند .
در مورد علي عليه السّلام معلوم است كه آن جناب با پيغمبر اكرم برادر همديگر نبودهاند و از يك پدر متولد نشدهاند ، پس بنا بر اين مقصود آن حضرت از اين فرمايش اين بوده است كه : على بن ابى طالب تمام منازل و خصوصيات مرا جز نبوت دارا هستند همان گونه كه اگر هارون زنده بود از طرف موسى به خلافت و امامت برگزيده ميشد و تدبير شئون زندگى ملت موسى به هارون واگذار ميشد ، على بن ابى طالب نيز پس از رحلت خاتم النبيين صلى اللَّه عليه و آله خليفه و جانشين آن حضرت بوده و تدبير زندگى ملت اسلام در اختيار آن جناب است .
در اينكه هارون خلافت موسى را داشته است حرفى نيست ، زيرا در قرآن شريف آمده است كه :
وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي
پس هر گاه خلافت در زمان حيات ثابت شود ، ثبوت او بعد از مردن لازم و واجب خواهد بود ، و اين مقام بزرگ جز براى هارون سزاوار ديگرى نيست .
( 2 ) دوم - استدلال بنص خبر است و آن اينست كه : خلافت هارون از حضرت موسى در زمان حياتش ثابت مىباشد ، و وجوب طاعتش بر بنى اسرائيل و امت موسى عليه السّلام مسلم است و اين يكى از منازلى است كه هارون از موسى دارد .
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله نيز جز مقام نبوت كه خود او را استثناء فرموده ، بقيه منازل و مقامات خود را براى امير المؤمنين عليه السّلام روشن كرده ، و يكى از اين منازل