است و گاهى به « ابو الحسين » و « ابو السبطين » و « ابو الريحانتين » نيز مكنّى بوده ( 1 ) يكى از كنيههاى آن حضرت « ابو تراب » است ، و اين كنيه را حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به آن جناب اعطاء كرده بود در هنگامى كه وى را در سجده روى خاك مشاهده كردند .
يكى از القاب خاصهء آن جناب « امير المؤمنين » بود ، اين لقب را حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به آن حضرت دادند و فرمودند به علي بن ابى طالب بعنوان امير المؤمنين سلام كنيد ، در مذهب شيعه اطلاق اين عنوان به هيچ يك از ائمه تجويز نشده است زيرا كه اين عنوان مخصوص علي عليه السّلام مىباشد .
امير المؤمنين سلام اللَّه عليه از طرف حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به القاب و عناوين ديگرى نيز ملقب بوده مانند : سيد المسلمين ، امام المتقين ، قائد الغر المحجلين ، سيد الأوصياء ، و سيد العرب ، اخو رسول اللَّه ، وزير ، وصى ، خليفة رسول اللَّه ، مرتضى ، يعسوب المؤمنين ، و صهر رسول اللَّه .
( 2 )
مدت خلافت و وفات امير المؤمنين عليه السّلام
( 3 ) حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در بيست و يكم ماه رمضان سال چهلم از هجرت در اثر ضربت ابن ملجم مرادى به شهادت رسيد ، در شب نوزدهم رمضان هنگامى كه آن بزرگوار قصد اداء نماز صبح را داشتند و مردم را براى نماز دعوت ميكردند در مسجد بزرگ كوفه توسط آن شقى روسياه ضربت خوردند .
عبد الرحمن بن ملجم مرادى از آغاز شب در مسجد كوفه انتظار امير المؤمنين عليه السّلام را ميكشيد و با شمشير زهر آلود خود در گوشهء مسجد مخفى شده بود ، پس از اينكه علي عليه السّلام مجروح شدند و فرق مباركش شكافته شد و بدنش مسموم گرديد تا شب بيست و يكم بسر بردند و در ثلث آخر شب بيست و يك جهان را وداع گفتند ، علي عليه السّلام قبل از اين قضيه مردم را از وقوع آن اطلاع ميداد .
( 4 ) در روايات وارد شده است چون ماه رمضان درآمد امير المؤمنين عليه السّلام هر شبى را