« غدير خم » رسيدند ، اين محل به جهت نبودن آب و چراگاه براى فرود آمدن مناسبت نداشت ، و ليكن جبرئيل خدمت پيغمبر رسيد و او را امر كرد كه در اين جا بايد فرود آيد و على بن ابى طالب عليه السّلام را بعنوان خلافت و امامت به مسلمين معرفى كند .
( 1 ) پيغمبر فرمود : امت من هنوز خوى جاهليت دارند و ممكن است در اثر اين قضيه مخالفتهائى بشود ، جبرئيل گفت اين موضوع بايد انجام يابد و هرگز تاخير نشود و آيهء شريفه
وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
در اين مورد فرود آمد .
حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بىدرنگ از مركب فرود آمد و در بيابان بىآب و علف رحل اقامت افكند و مسلمين هم به تبعيت از آن جناب از مراكب خود پائين شدند و در پيرامون او اجتماع كردند در اين هنگام هوا بسيار گرم و ناراحتكننده بود ، حضرت امر فرمود سايبانهاى بزرگى براى استراحت و آسايش مسلمانان درست كردند ، و جهاز شتران را بالاى يك ديگر قرار دادند ، پس از آن منادى پيغمبر فرياد زد مردم بايد همگان در پيرامون رسول اللَّه اجتماع كنند و مطلب مهمى را استماع نمايند .
مسلمين در دنبال اين اعلام در اطراف آن جناب جمع شدند و از حرارت آفتاب زمين داغ و سوزان بود ، اكثر مردم تاب و تحمل نداشتند و رداى خود را روى زمين پهن كرده و پاى خود را روى آن ميگذاشتند ، حضرت بالاى جهاز شتران قرار گرفتند و امير المؤمنين عليه السّلام را نزد خود طلبيده و او را نيز همراه خود بالا بردند .
پس از اين جريان خطبه مفصلى انشاء فرمودند ، و حمد و ثناى پروردگار را بجا آوردند و مقدارى مردم را موعظه و پند نصيحت كرده و سپس خبر رحلت خود را به گوش مردم رسانيده و فرمود : من بسوى پروردگار دعوت شدهام و در همين نزديكى از ميان شما خواهم رفت و ستاره زندگى من در آينده غروب خواهد كرد ، و من در ميان شما دو چيز گرانبهائى خواهم گذاشت كه اگر از آنها دست بر نداريد گمراه