أشهد أنّ محمدا رسول اللَّه .
( 1 )
عزيمت امير المؤمنين عليه السّلام به طرف يمن
( 2 ) پس از اينكه نصرانيان نجران از مباهله دست كشيدند و با پيغمبر مصالحه كردند ، حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله امير المؤمنين عليه السّلام را به طرف يمن فرستادند ، علت عزيمت آن جناب به طرف يمن مختلف نقل شده است ، گروهى گفتهاند : آن حضرت براى دعوت مردم يمن بسوى اسلام به آن ديار رهسپار شد .
بعضى عقيده دارند امير المؤمنين عليه السّلام براى تعليم احكام شرع مقدس و بيان حلال و حرام و جمع آورى زكات تشريف فرماى يمن شدند ، و همچنين مأمور شدند پس از خاتمه كارهاى يمن به نجران هم بروند و صدقات و جزيههاى آنان را هم جمع آورى كرده و به مدينه بياورند .
( 3 ) ابو عبد اللَّه حافظ از عمرو بن شاس اسلمى روايت كرده كه وى گفت : من در خدمت علي بن ابى طالب بودم ، وى در انجام كارى بر من اعتراض كرد و پرخاش نمود از اين تندى كه نسبت به من ظاهر شد در دلم از علي ناراحت شدم و در نظر گرفتم هنگامى كه به مدينه رسيدم از وى به حضرت رسول شكايت كنم .
در يكى از روزها كه حضرت رسول در مسجد تشريف داشتند خدمت آن جناب رسيدم هنگامى كه چشم پيغمبر بر من افتاد فرمود : اى عمرو تو مرا سخت آزرده كردهاى عرض كردم يا رسول اللَّه به خداوند و اسلام پناه ميبرم اگر شما را اذيت كرده باشم ، فرمود : هر كه علي را اذيت كرده باشد مانند اين است كه مرا اذيت كرده است .
قبل از اين كه امير المؤمنين به طرف يمن حركت كند ، حضرت رسول خالد ابن وليد را به آن منطقه فرستاده بودند تا مردمان آن نواحى را به طرف اسلام دعوت كند ، و ليكن مردم يمن به سخنان خالد گوش ندادند و گفتههاى او را اجابت نكردند .
( 4 ) براء گويد : من با علي بن ابى طالب بودم هنگامى كه نزديك مردم يمن رسيديم