محسوب باش .
( 1 ) گويد : به علي عليه السّلام گفتم : شما هرطور نظر داريد مرا راهنمائى كنيد ، گفت :
من ميل دارم آن چه كه پيغمبر به شما مرحمت فرموده بگيريد و راضى شويد ، گفت :
من به اين راضى هستم . راوى گويد : جماعتى از انصار از جريان تقسيم غنائم حنين ناراضى بودند و سخنان زشتى بر زبان جارى كردند ، يكى از آنان گفت : اين مرد خويشاوندان و بنى اعمامش را بر ما انصار كه در يارى كردن او مشقتهاى فراوانى را ديديم ترجيح داد .
هنگامى كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله از نيت انصار مطلع شد ، امر كرد آنان در يك جا اجتماع كنند ، و ديگران در جلسهء آنها شركت نداشته باشند ، پس از اين در حالى كه مقدارى خشمگين به نظر ميرسيد ، و علي عليه السّلام را نيز همراه خود داشت ، در اجتماع آنان شركت فرمود ، و در ميان مجلس در وسط مردم جلوس فرمود .
در اين هنگام گروه انصار را مخاطب قرار داده گفت : آيا شما در كنارهء حفرهاى از آتش قرار نداشتيد و من نزد شما آمدم و خداوند بوسيلهء من شما را از افتادن در آتش نجات داد ، گفتند : آرى چنين است ، و ما منت خدا و رسول را قبول داريم و از اين نعمت و فضيلت سپاسگزاريم ، فرمود : من نزد شما آمدم در حالى كه همه با هم دشمن بوديد و خداوند بين شما را الفت و مودت قرار داد ، گفتند : آرى چنين است .
پس از اين فرمود : من در حالى نزد شما آمدم كه عدد شما بسيار كم بود و خداوند بوسيلهء من شما را نيرو داد و بر جمعيت شما افزود ، پس از اين سكوت فرمود ، و بعد گفت : چرا جواب نميدهيد ؟ گفتند : جواب ميدهيم يا رسول اللَّه ! پدر و مادر ما فدايت باد ، منت شما را قبول داريم ، و از اين شرافت و فضيلت سپاسگزاريم .
حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : ممكن است بگوئيد : شما را تكذيب كردند ، و از خانه و زندگي بيرونت نمودند ، ما شما را مكان داديم ، و گفتارت را تصديق كرديم ، و خوف را از شما بر طرف ساختيم ، و وسائل آسايش شما را فراهم نموديم ، در اين هنگام فرياد انصار بلند شد و بزرگان و مشايخ آنها به پا خواستند و دست و پاى او را
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٧٥