راوى گويد : حضرت رسول پس از اينكه شهداى احد را دفن كردند به طرف مدينه مراجعت كردند ، هنگامى كه از محلهء بنى اشهل و بنى ظفر ميگذشتند فرياد ناله و شيون زنان اين دو قبيله را شنيدند ، در اين هنگام ديدگان مباركش پر از اشك شد و گريه كرد ، پس از اين فرمود ، اينك براى حمزه گريهكنندهاى نيست .
سعد بن معاذ و اسيد بن حضير چون اين سخن از آن جناب شنيدند گفتند : هيچ زنى ابتداء بر كشتههاى خود گريه نكند ، مگر اينكه قبلا در منزل فاطمه حاضر شود و در مصيبت حمزه با وى شركت كند ، هنگامى كه پيغمبر فرياد شيون زنان را در منزل فاطمه شنيد فرمود : برگرديد خداوند شما را رحمت كند ، شما امروز حق مواسات را انجام داديد .
( 1 )
16 - غزوهء حمراء الاسد :
( 2 ) ابان بن عثمان گويد : روز بعد از واقعهء احد حضرت رسول مسلمين را جمع كرد و آنان هم وى را اجابت نمودند ، و آنان با اينكه هنوز زخمهاى زيادى داشتند و فشار سختي و محنت بر آنها سنگيني ميكرد ، با پيغمبر بيرون شدند ، حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در حالى كه پرچم مهاجرين را در دست داشت مقابل حضرت خاتم النبيّين حركت ميكرد پيغمبر به اتفاق ياران خود تا « حمراء الاسد » پيش رفتند و از آنجا به طرف مدينه برگشتند ، در بارهء اين واقعه آيهء شريفهء
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ
فرود آمد .
ابو سفيان بعد از اينكه از احد برگشت به طرف « روحاء » رفت در آنجا فرود آمد ، وى قصد داشت بار ديگر به مدينه برگردد و با حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله جنگ كند ابو سفيان ميگفت : ما بزرگان اصحاب محمد را از بين برديم و آنها را از پا در آورديم اينك به طرف مدينه برگرديم همهء آنها را مستأصل خواهيم كرد .
در اين هنگام كه قصد داشتند به مدينه حركت كنند ، معبد خزاعى به آنان برخورد كرد ، ابو سفيان گفت : در آن طرفها چه خبر است ؟ معبد گفت : به خداوند سوگند محمد و ياران او را ديدم كه نسبت به شما در ناراحتى بسر مىبرند و در صدد