فصل 7 : دعاى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم وقتى در جنگ يا مسافرتى بود و شب فرا مىرسيد
اين دعا را به سند خودم از كتاب « التّذييل » تأليف محمّد بن نجّار - كه در بيان حال حمزة بن علىّ بن عثمان قريشى مخزومى نقل كرده است - روايت مىكنم كه گفت : هر گاه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم به جنگ يا مسافرتى مىرفت و شب فرا مىرسيد ، چنين مىگفت :
« يا أرض ، ربّي و ربّك اللَّه . أعوذ باللَّه من شرّك و شرّ ما فيك و شرّ ما خلق فيك و شرّ ما دبّ عليك . أعوذ باللَّه من شرّ كلّ أسد و اسود و حيّة و عقرب و من ساكن البلد و من شرّ والد و ما ولد .
اى زمين ، خداى من و تو اللَّه است . پناه مىبرم به خدا از آسيب تو و زيان آن چه در دل توست و از شرّ هر آن چه در تو آفريده شده است و از گزند هر جنبندهاى كه بر روى توست . به خدا پناه مىبرم از شرّ هر شير و مار سياه بزرگ و مار و عقرب و ساكنان شهر و از تبه كارى زاينده و از زادهاش . » « 1 »
هامش
( 1 ) بحار 76 : 261 ؛ مكارم الأخلاق : 248 ؛ عدّة تعالى الحصين ( از ابن جزرى ) : 111 .