فصل 4 : ذكرهايى كه اگر [ مسافر ] وقت خوابيدن در منزلها بگويد ، خدا او را حفظ مىكند
اين حديث را از كتاب « محاسن » برقى مىآوريم . او به سند خود از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه آن بزرگوار فرمود :
« دو برادر به خدمت پيامبر اكرم شرفياب شده گفتند : مىخواهيم براى تجارت به شام برويم . حرزى به ما ياد بدهيد كه بخوانيم . فرمود :
هر گاه براى استراحت در منزلى فرود آمديد و نماز عشا را خوانديد ، هر كدام كه بعد از نماز در بستر قرار گرفتيد ، ابتدا تسبيح حضرت فاطمه عليهما السّلام و سپس آية الكرسى را بخوانيد كه حتما تا بامداد از هر چيز مصون خواهيد ماند .
در راه گروهى دزد آنان را تعقيب كردند . وقتى جهت استراحت شبانه بار انداختند ، دزدان براى آگاهى از خواب و بيدار بودن آنان غلامى را فرستادند . غلام در حالى به آنان رسيد كه يكى از ايشان پهلو در بستر نهاده و آية الكرسى و تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را خوانده بود و ( به خاطر همين كار ) دو ديوار گرداگرد آنان ساخته شده بود . غلام آمد و پيرامونشان چرخيد ؛ امّا به هر طرف كه مىچرخيد جز دو ديوار چيز ديگرى نمىديد . برگشت و به دزدان گفت : نه ؛ به خدا سوگند ، جز دو ديوار چيز ديگرى نديدم . به او گفتند : خدا ذليلت كند ! يقينا دروغ مىگويى . اصلا تو كم دل و ترسويى . آن گاه خود برخاستند و نگاه كردند .
جز دو ديوار چيز ديگرى نديدند . گرد ديوارها گشتند و انسانى را نديدند و به جايگاه خود بازگشتند . هنگام صبح نزد آنان آمدند و پرسيدند :
ديشب كجا بوديد ؟ گفتند : همين جا . گفتند : به خدا قسم ، ما آمديم و در