تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
مىفرمايد : اى ملائكه‌ى من ، بنده‌ام مىداند كه جز من ، ديگرى گناه او را نمىآمرزد . گواه باشيد كه گناهانش را بخشودم : أستغفر اللَّه الّذي لا إله إلّا هو الحيّ القيّوم و أتوب إليه . اللّهمّ اغفر لي ذنوبي فإنّه لا يغفر الذّنوب إلّا أنت . از خداوندى كه جز او معبودى زنده‌ى پايدارى نيست ، در خواست بخشايش دارم و به سوى او بازمىگردم . خدايا ، گناهانم را بيامرز كه جز تو كسى گناهان را نمىبخشايد . » « 1 » آيا نبايد ما هم توجّه كنيم كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم هنگام سوار شدن بر مركب چه فرموده و نعمت خدا را به ياد آورده است ؟ آيه‌ى سخره چيزهايى را تذكّر مىدهد كه خداوند مسخّر بنده‌ى خود ساخته و به او احسان كرده است ؛ آيه اين است :
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ * وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
. « 2 » ( همانا پروردگار شما كسى است كه آسمان‌ها و زمين را در مدّت شش روز آفريد . آن‌گاه بر عرش مستولى گرديد . او شب تاريك را به روز روشن مىكشد كه شتابان در پى آن در مىآيد . او خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد ؛ در حالى كه همگى مطيع فرمان اويند . بدانيد همه چيز را خدا آفريده است و او راست فرمان نافذ . بزرگ است خداوند پروردگار جهانيان . * پروردگار خود را به گونه‌ى فروتنى و زارى و نهانى پرستش
هامش
( 1 ) محاسن : 352 ؛ مكارم الأخلاق : 248 ؛ فقيه 2 : 178 ( باب 73 ) . ( 2 ) أعراف ( 7 ) : 55 - 57 .