سطر نوشته شود : سطر اوّل :
آمنت باللَّه و كتبه
، سطر دوم :
إنّي واثق باللَّه و رسله ،
و در اطراف نگين نيز اين عبارت كنده كارى شود :
أشهد أن لا إله إلّا اللَّه مخلصا
؛ به اين صورت :
نيز در ساير خواستههايت - كه دستيابى به آنها مشكل است - آن را در انگشت كن و هر گاه از آزار كسى ترسيدى ، آن را به دست كن كه حتما نيازمندىهايت برآورده شود و ترسهايت زدوده گردد و همچنين اگر بر زنى كه زايمان بر او دشوار شده ، آويخته گردد ، به خواست خدا فارغ مىشود و اگر كسى كه زخم چشم ديده است ، آن را به انگشت كند ، اثر چشم زخم از بين مىرود و آن را از نجاست و چربى غذا و بوى بد دور نگه دار و با خود به گرمابه و آبريزگاه مبر و در حفظ آن بكوش ؛ زيرا آن از رازهاى پنهان خداوند - عزّ و جلّ - است . » سپس امام حسن عليه السّلام « 1 » به جانب ما روى كرد و فرمود : « هر گاه يكى از شما جان خود را در معرض خطر ديد ، اين كار را انجام دهد ؛ امّا آن را به دشمنان خود ياد ندهيد ؛ مبادا از آن بهره گيرند ! تنها در اختيار افرادى بگذاريد كه به آنها اطمينان داريد . » راوى خبر گويد : اين انگشترى را آزمودم و همهى اين خاصيتها را در آن يافتم ؛ سپاس از آن خداست . »
هامش
( 1 ) با آن كه روايت از امام صادق عليه السّلام نقل شده است ، معلوم نيست چرا راوى نام امام حسن عليه السّلام را ذكر كرده است .