را صرف مصالح نظامى و غير نظامى آنها مىكرد . بنابراين چيزى براى خود او باقى نمىماند .
عايشه مىگويد : « هرگز شكم رسول خدا ( ص ) از غذايى سير نگشت . هيچ گاه از خانوادهاش تقاضا يا هوس غذايى نمىكرد ، اگر به وى غذايى مىدادند مىخورد ؛ و هر غذايى مقبول خاطرش بود . نوشيدنى نيز برايش تفاوت نمىكرد . »
باز مىگويد : « اهل بيت محمد ( ص ) تا هنگام درگذشت وى دو روز پى در پى از نان جو سير نشدند . » و مىگويد : « اتفاق مىافتاد كه ما خانوادهء پيامبر ( ص ) دو ماه آتش روشن نمىكرديم و خوراك ما تنها آب و خرما بود . »
باز مىگويد : « روزى كه پيامبر خدا ( ص ) رحلت فرمود چيزى كه گرسنهاى را سير كند نداشتم ، مگر مقدارى جو كه در طاقچهء من بود . هنگام وفات آن حضرت ، پيراهنش براى سى درهم نزديك يهودى گرو بود . » آنچه پيامبر ( ص ) از متاع دنيا براى خود و خانوادهاش باقى گذاشت ، همين بود و بس . چنانچه وى تمايلى به ماديات مىداشت اموال فراوان همسرش خديجه را براى خودش باقى مىگذاشت .
رسيدن به هدفهاى بلند ، جسم و جان را به سختى مىافكند ؛ و رسول خدا ( ص ) براى آنكه هميشه و همه جا اسوه باشد ، خود و خانوادهاش و عموم مسلمانان را در راه هدفهاى اسلام به سختى افكند .
جنگ آرمانى
تعريف جنگ عادلانه ، آنچنان كه منابع قوانين بين المللى ارائه مىدهند ، علاوه بر آنكه جز مركبى بر كاغذ بيش نيست ، از بيان درست مبارزه در اسلام ناتوان است .
رساترين تعبير براى جنگ اسلامى ، « جهاد آرمانى » است .
جنگ اسلامى از آن رو آرمانى است كه هدفش آزادى عقيده و تحكيم پايههاى صلح است : جان و مال بىگناهان و ضعيفان را حفظ مىكند ، نسبت به اسيران و گروگانها مهربان است ؛ ميان بيماران و زخمىها به مواسات رفتار مىكند ؛ كشتگان را مثله نمىكند ، بلكه مانند كشتگان خودى به خاك مىسپارد ؛ و تحت تأثير انگيزههاى شخصى ، عصبيت ، يا منافع مادى و استعمارى و استثمارى نيست .