« يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ ، يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ »
« 1 »
آنان را دوست مىدارد و آنان [ نيز ] او را دوست مىدارند . با مؤمنان فروتن [ و ] بر كافران سرافرازند . در راه خدا جهاد مىكنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمىترسند .
ى - شخصيت : در غزوهء حديبيه ، قريش عروة بن مسعود را به منظور گفتوگو نزد پيامبر ( ص ) فرستاد . وى پس از بازگشت گفت : اى گروه قريش ! من با خسرو ، قيصر و نجاشى در كشورهايشان ديدار كردهام . اما به خدا سوگند هيچ پادشاهى را چون محمد نيافتهام ؛ هرگاه وضو مىسازد ، آب وضويش را نمىگذارند بر زمين بريزد ، مويى از او نمىافتد مگر آنكه آن را بر مىدارند ؛ و اينان هرگز راضى به تسليم وى نخواهند گشت . » اين توصيف شگفت انگيز از شخصيت رسول خدا ( ص ) چيزى است كه بر زبان يك مشرك جارى گرديده است .
به راستى اين شخصيت نيرومند و با نفوذ را از كجا يافته بود ؟ با آنكه پيامبر خدا ( ص ) مردى فروتن ، بردبار ، مهربان و بسيار دلسوز بود ، هيچ كس نمىتوانست صدايش را از صداى او بلندتر كند . كس را ياراى خيره شدن به چهرهء مبارك او نبود و هيچ كس توان سرپيچى يا دو دلى در اجراى فرمان او را نداشت .
شخصيت بزرگ رسول خدا ( ص ) حاصل مردم دوستى ، خير خواهى ، هدايتگرى و خلق عظيم آن حضرت بود .
دانش جديد روان شناسى مىگويد : « برترين شخصيتهاى جهان كسانى هستند كه براى جامعهء بشرى مفيدترند ، اينان بيش از ديگران به كمال نزديكند . »
درجهء تكامل هر شخص با گسترهء جامعهاى كه براى سعادت آن مىكوشد ، متناسب است . آنكه تنها براى سعادت خودش مىكوشد ، تكامل اندكى يافته است ، زيرا براى رسيدن به هدف ، به ناگزير مصالح فردى با مصالح جمع در تعارض است . پس از آن به ترتيب كسانى كه براى سعادت خانواده و فرزندان ؛ نزديكان و دوستان و شهروندان
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) ، آيهء 54 .