داديم - ميسر گردد .
واقعيت اين است ، در روزگار ما كه اوج پيشرفت و ترقى تمدن است ، بيشتر اطلاعات نظرى نظامى و قوانين جنگ و بىطرفى ، بيش از مركبى روى كاغذ نيست . امّا اسلام در چهارده سدهء پيش از اين ، همين اصول و قوانين را به گونهاى كه در تاريخ مانند ندارد به كار بسته است .
كسانى كه به اطلاعات نوين دست يافتهاند و قصد مقايسهء آنها را با رفتار نظامى رسول خدا ( ص ) دارند ، به هر مكتبى كه پايبند باشند ، چنين نتيجه خواهند گرفت كه پيامبر خدا ( ص ) آن تئورىها را در عمل به كار بسته است و در هيچ غزوهاى از آن اصول فروگذار نكرده است .
مقصود ما در بحث پايانى اين است كه به گونهاى خلاصه و روشن ، چگونگى به كار بستن نظريههاى نظامى را به وسيلهء رسول خدا ( ص ) در چهارده قرن پيش روشن گردانيم ، با اين توجه كه نظاميان قرن بيستم از به كار بستن آنها ناتوانند .
داشتن انديشههاى عالى و ايدهآل شايد چندان دشوار نباشد ، اما ، به كار بستن اين انديشهها بسى دشوار است ، به ويژه در اقدامهاى نظامى كه سرنوشت ملتها را تعيين مىكند . زيرا جنگ وضعيتى غير عادى است و انسان نمىتواند - همانند ديگر وقتها - بر رفتار خود مسلط باشد .
من بسيار آرزومندم كه غير مسلمانان ، با هر ميزان دشمنى نسبت به اسلام ، و مسلمانان ، با هر ميزان دوستى نسبت به اين دين ، اين مباحث را مطالعه كنند ، تا در وهلهء نخست اطمينان يابند كه عملكرد نظامى رسول خدا با پيشرفتهترين و تازهترين تئورىهاى نظامى و مقررات جنگ و بىطرفى مطابقت دارد و در وهلهء دوم به خطاهاى فاحشى كه دوستان و دشمنان متعصب اسلام به يك اندازه بدان در افتادهاند پى برده شود .
دشمنان متعصب اسلام ، عملكرد نظامى پيامبر ( ص ) را نكوهش كرده و گفتهاند كه اسلام دين شمشير است و در گسترش دعوت خود بر جنگ تكيه دارد و سراسر زندگانى پيامبر خدا ( ص ) توأم با دشمنى است . اما اين انتقاد چيزى جز يك خطاى فاحش نيست و تنها بر نادانى كامل و تعصب كور صاحبانش دلالت دارد .
الرسول القائد (شيوه فرماندهى پيامبر ص) (فارسى) — صفحة 356
مساهمون: محمود شيت خطاب الموصلي
ص٣٥٦