گلهء گوسفند ، و هر كار كه يكى از آنها انجام مىداد ديگران نيز از او پيروى مىكردند .
ج - پيروزى مسلمانان در هيچ نبردى ، نتيجهء زيادى شمار آنها نبوده است . بلكه اين ايمان استوارشان بود كه موجب پيروزى آنان مىگرديد . بزرگترين درسى كه از نبرد حنين مىتوان گرفت اين است كه مسلمانان علاوه بر عوامل ديگر به دليل وجود برخى عناصر سست اعتقاد در درون صفوفشان ، در آغاز نبرد شكست خوردند .
اما پيروزى مسلمانان در دور دوم جنگ در پرتو پايدارى افراد داراى عقايد استوار و انجام پاتك آنان بود . اينان با وجود كمى شمارشان پيروز شدند . برخى از منابع شمار آنان را صد تن و برخى ديگر صدها تن ذكر كردهاند . ولى حقيقت اين است كه نبرد مسلمانان با مشركان نبرد عقيده و ايمان بود نه نيرو و سلاح .
د - مشركان هيچ گونه اعتقادى كه در راه آن با طيب خاطر حاضر به فداكارى باشند نداشتند . از اين رو زن و فرزند و اموالشان را با خود آوردند تا هنگام ضرورت به بهانهء دفاع از آنها بجنگند .
پايدارى رسول خدا ( ص ) را در شرايط بسيار دشوار و خطرناك ديديم . اما مالك بن عوف همراه اولين شكست خوردگان پا به فرار نهاد ؛ به طايف رفت و در آنجا محصور گرديد . هنگامى كه هيأت هوازن نزد رسول خدا ( ص ) آمد ، از آنها دربارهء مالك پرسيد و چون دريافت كه او هنوز در طايف همراه ثقيف به سر مىبرد ، چنين پيغام داد : « اگر مسلمان شوى و نزد من بيايى اموال و خاندانت را به تو باز مىگردانم و صد شتر نيز به تو خواهم داد . »
مالك با شنيدن اين وعده ، بىدرنگ و دور از چشم ثقيف اسب خود را زين كرد و به سوى رسول خدا ( ص ) گريخت و پس از اظهار اسلام اموال و خانوادهاش را با صد شتر دريافت كرد .
جنگ شرافتمندانه
رسول خدا ( ص ) در مسير خود به كشتهء زنى برخورد و گفت : « چه كسى اين را كشته است ؟ » گفتند : « خالد بن وليد . » پس به يكى از همراهانش گفت : « خود را به خالد برسان