رسول خدا اين ابهام را براى غطفان پديد آورد كه هدف تهاجم ، آنها هستند و به زودى در محاصره مسلمانان خواهند افتاد .
رسول خدا ( ص ) به خيبر بازگشت . اما يك دسته از يارانش را مأمور كرد تا پس از حركت نيروهاى رزمى غطفان به خيبر ، سرزمين آنها را مورد حملهاى غافلگيرانه قرار دهند .
اين دسته موفق گرديد ميان غطفانىها ايجاد رعب كند و آنان را ناچار سازد كه براى حمايت از سرزمين خود در مقابل تهديد مسلمانان ، بسرعت بازگردند و يهوديان را در برابر مسلمانان تنها بگذارند . به اين ترتيب نقشهء رسول خدا ( ص ) در جدا سازى يهود از غطفان عملى گرديد .
ب - جنگ : نيروهاى اسلامى شبانه به خيبر رسيدند و آن را محاصره كردند . بامدادان كه كشاورزان براى كار بيرون آمدند ، متوجه شدند كه در محاصرهء نيروهاى اسلامى قرار گرفتهاند . در نتيجه به دژها گريختند . « 1 »
نخلستانهاى اطراف خيبر شاهد نبردى سخت ميان مسلمانان و يهوديان بود . زيرا دژهاى خيبر در حمايت باغهاى اطراف قرار داشتند و يهوديان خيبر نيرومند بودند و امكانات مالى و تسليحاتى فراوانى نيز در اختيار داشتند .
يهوديان اموال و زن و فرزندانشان را درون دو دژ وطيح و سلالم جاى دادند و ذخايرشان را به دژ ناعم منتقل كردند ؛ و نيروهايشان در دژ نطاة موضع گرفتند .
به منظور تأثير نهادن بر روحيهء يهوديان ، مسلمانان در نخستين روز جنگ ، حملهء سنگينى را آغاز كردند ؛ بطورى كه شمار زخمىهاى مسلمانان در آن روز به پنجاه تن رسيد [ و فرماندهء يهود كشته شد . ]
هامش
( 1 ) - محاصره : پيرامون ده يا شهرى را گرفتن - خواه دژ داشته باشند و يا نداشته باشند و يا از آنها دفاع بشود يا نشود - به منظور جلوگيرى از ورود و خروج مردم تا اينكه تسليم گردند . اين قانون استثنا ندارد . از پيامدهاى محاصره گرسنه ماندن غير نظاميان مثل زنان و كودكان است . نيروهاى محاصره كننده لزوما نبايد به ساكنان منطقهاى كه قصد محاصرهاش را دارند اخطار قبلى بدهند ، تا به وسيلهء مدافعان تخليه شوند ، و نيز در صورت تقاضاى خروج لازم نيست به آنها اجازهء خروج بدهند . زيرا باقى ماندن يك چنين گروه بزرگ غير نظامى در ميان مدافعان ، آنان را به درد سر مىاندازد و موجب تسليم سريع آنها مىگردد . همچنين اگر محاصره كنندگان جهت سرعت بخشيدن به سقوط منطقه به اقدامهايى چون قطع آب و تهاجم مسلحانه دست بزنند ، هيچ منعى ندارد . « قانون الحرب و الحياد » از كتاب مقررات بين المللى »