داد . آن حضرت نيز زيد را بر سر جذام فرستاد تا به آنها چنان درسى بدهد كه ديگر چنين كارى را تكرار نكنند .
ح - سريهء عبد الرحمن بن عوف به دومة الجندل رسول خدا ( ص ) در شعبان سال ششم هجرى عبد الرحمن بن عوف را به سوى بنى كلب در دومة الجندل اعزام كرد . پيش از اعزام او را نزد خود خواند و با دست مباركش عمامه بر سر او پيچيد و گفت : « با نام خدا و در راه خدا بجنگ و با آنان كه به خدا كفر ورزيدهاند ، پيكار كن . كينه جو مباش ، خيانت مكن و از كشتن كودكان بپرهيز ! »
عبد الرحمن حركت كرد تا به دومة الجندل رسيد . وى طى سه روز درنگ در آنجا ، مردم را به اسلام دعوت مىكرد به دنبال آن اصبع بن عمرو كلبى - كه مسيحى بود و رياست قبيلهاش را بر عهده داشت - همراه شمار زيادى از مردم اسلام آورد و شمار ديگرى ملزم به پرداخت جزيه گرديدند .
ط - سريهء على بن ابى طالب به سوى بنى سعد بن بكر در فدك « 1 »
به رسول خدا ( ص ) گزارش رسيد كه گروهى از بنى سعد بن بكر ، قصد كمك به يهوديان خيبر را دارند . آن حضرت ، على بن ابى طالب ( ع ) را همراه صد رزمنده سوى آنان اعزام كرد . وى شبها راه مىپيمود و روزها پنهان مىشد تا به هجع رسيد . « 2 »
مسلمانان در آنجا مردى را ديدند و دربارهء دشمن از او پرسيدند . گفت : « اگر به من امان بدهيد بن شما خبر مىدهم . » آنان با دادن امان از او راهنمايى گرفتند . پس بر آنان هجوم بردند و پانصد شتر و دو هزار گوسفند را به غنيمت گرفتند و بنى سعد فرار كردند .
حضرت على ( ع ) به سلامت به مدينه بازگشت .
ى - سريه زيد بن حارثه به سوى ام قرفه در وادى القرى « 3 »
هامش
( 1 ) - فدك : دهى است در حجاز به فاصلهء دو روز راه از مدينه ( ر . ك : معجم البلدان ، ج 6 ، ص 42 ) در طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 92 . فاصلهء آنجا با مدينه شش شب راه ذكر گرديده است . فدك در شمال مدينه و در راه تبوك واقع است .
( 2 ) - هجع : چاه و چشمهاى است با نخلستانى در كنار آن در سوى وادى القرى ( ر . ك : معجم البلدان ، ج 8 ، ص 471 . ) در طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 90 . آمده است كه هجع چاه آبى است واقع در ميان خيبر و فدك .
( 3 ) - وادى القرى منطقهاى است با روستاهاى زياد كه ميان مدينه و شام واقع گشته و از حومهء شهر مدينه محسوب مىشود .