هدف
از ميان بردن بنى قريظه كه با پيمان شكنى خود مسلمانان را در معرض نابودى قرار داده بودند .
حوادث
بامداد همان شبى كه احزاب به سرزمين خودشان عقب نشينى كردند ، رسول خدا ( ص ) ، به مدينه بازگشت و ظهر همان روز فرمان حركت به سوى بنى قريظه را صادر فرمود . مسلمانان با شتاب به دژها رفتند و نماز عصر را نيز در همانجا به جاى آوردند .
با وجود خستگى ناشى از طول مدت محاصره و سرماى هوا ، مسلمانان با شتاب در پى اجراى فرمان رسول خدا ( ص ) رفتند و پيش از فرا رسيدن تاريكى شب بنى قريظه را به محاصره در آوردند .
محاصره 25 شب به طول انجاميد و در اين مدت بجز چند زد و خورد جزئى ، با استفاده از تير و سنگ ، جنگى روى نداد و تنها يك تن از مسلمانان بر اثر سنگ آسيابى كه زنى يهودى از بام خانهاش پرتاب كرد به شهادت رسيد . « 1 »
يهوديان در طول مدت محاصره جرأت بيرون آمدن از دژها را پيدا نكردند و از شدت ترس قادر به گرفتن هيچ تصميم روشنى نبودند .
رهبرشان از آنها خواست كه اسلام بياورند ولى آنها نپذيرفتند . سپس از آنان خواست كه براى جنگ بيرون بروند ، باز هم نپذيرفتند . و بى آنكه به كارى دست بزنند ، در دژهاى خود ماندند .
سرانجام يهوديان پيشنهاد كردند ، اموال خود را بگذارند و خودشان به اذرعات بروند ، اما رسول خدا ( ص ) نپذيرفت و خواستار تسليم بدون قيد و شرط آنان گشت .
يهوديان با اين شرط كه سعد بن معاذ دربارهء سرنوشت آنان قضاوت كند ، تسليم را پذيرفتند . دليل انتخاب سعد اين بود كه او رياست اوس را به عهده داشت و در دورهء
هامش
( 1 ) - كسى كه به شهادت رسيد ، خلّاد بن سويد بن ثعلبة بن عمرو از بنى حارث بن خزرج بود . ابوسنان بن محصن اسدى هم در اثناى محاصره درگذشت . ر . ك : جوام السيره ، ابن حزم ، ص 197 - 198 .