از ميان برود .
براى يهوديان كه تاب مقاومت را از دست داده بودند ، انتظار كمك عبد الله ابى و ديگر قبايل عرب نيز بيهوده بود . از اين رو از رسول خدا ( ص ) تقاضا كردند ، در ازاى بيرون رفتن از مدينه ، به مال و جان و فرزندان آنها امان بدهد .
رسول خدا ( ص ) ، به شرط خروج از مدينه ، به مصالحه با آنان موافقت كرد . هر سه نفر از آنها تنها حق داشتند به اندازهء بار يك شتر مال و آذوقه و آشاميدنى مورد نياز خود را بردارند . برخى از آنها به خيبر و برخى ديگر به نواحى شام رفتند و مقادير فراوانى سلاح شامل پنجاه زره ، 340 شمشير و غلهء فراوان از خود باقى گذاشتند كه به غنيمت مسلمانان درآمد ، همانطور كه سرزمينشان نيز تصرف شد .
غزوهء ذات الرقاع :
الف - نيروهاى طرفين :
1 - مسلمانان : چهارصد سوار و پياده به فرماندهى پيامبر اكرم ( ص ) .
2 - مشركان : بنى ثعلبه و بنى محارب از غطفان .
ب - هدف :
در وهلهء اول ، از ميان بردن بنى ثعلبه و بنى محارب كه براى تهاجم به مدينهء منوره گرد آمده بودند ؛ و در وهلهء دوم گرفتن انتقام خون مسلمانهايى كه در واقعهء بئر معونه « 1 »
هامش
( 1 ) - داستان بئر معونه : ابو براء عامر بن مالك بن جعفر ، معروف به ملاعب الأسنّه ، به مدينه نزد رسول خدا ( ص ) آمد . آن حضرت اسلام را بر او عرضه داشت . وى آن را نپذيرفت . ولى در ردّ آن نيز چيزى نگفت . او گفت : « اى محمد ! اگر مردانى از ياران خويش را براى دعوت مردم به نجد بفرستى ، اميد دارم كه دين تو را بپذيرند » ، رسول خدا ( ص ) فرمود : « من از مردم نجد بر آنها بيمناكم . » ابوبراء گفت : « آنها در امان من هستند ، آنان را بفرست تا مردم را به دين تو دعوت كنند . » رسول خدا ( ص ) منذر بن عمرو را همراه چهل تن از برگزيدگان ياران خويش فرستاد . . . آنان حركت كردند تا در بئر معونه فرود آمدند و از آنجا نامه رسول خدا را نزد عامر بن طفيل فرستادند . همين كه نامه به او رسيد ، آن را نخواند و حاملش را كشت . . . و از بنى عامر عليه مسلمانان كمك خواست ولى آنان نپذيرفتند . آنگاه از بنى سليم كمك خواست و آنها پاسخ مثبت دادند و رفتند و مسلمانان را محاصره كردند . اينان كه چنين ديدند شمشير كشيده جنگيدند و تا آخرين نفر به شهادت رسيدند ، تنها يك نفر به نام كعب بن زيد در حالى كه اندك رمقى در بدن داشت باقى ماند ( سيره ابن هشام ) . بئر معونه : چاهى است ميان زمين بنى عامر و سنگستان بنى سليم و نزديك به هر دو جا ولى به سنگستان بنى سليم نزديكتر است . ر . ك . معجم البلدان ، ج 2 ، ص 7 و ج 8 ، ص 101 .