2 - يهوديان : بنى نضير كه در ناحيهء غرس « 1 » و اطراف آن در حومهء مدينهء منوره سكونت داشتند .
ب - هدف :
كندن شرّ بنى نضير به خاطر توطئه ترور پيامبر ( ص ) .
ج - روند حوادث :
رسول خدا ( ص ) نزد بنى نضير ساكن در حومهء مدينه رفت تا براى پرداخت ديهء دو هم پيمان مسلمانان كه اشتباهى به وسيلهء عمرو بن اميّه ضمرى كشته شده بودند از آنها كمك بگيرد . « 2 »
آنان در گفتگوى با آن حضرت حاضر به كمك شدند ؛ و رسول خدا ( ص ) همراه ده تن يارانش از جمله حضرت على ( ع ) ، ابوبكر و عمر كنار ديوار خانهء يكى از آنها نشست .
شمارى از يهوديان با رسول خدا ( ص ) با خوشرويى از هر درى سخن مىگفتند . در اين اثنا حضرتش متوجه توطئهاى گرديد . يك تن از يهوديان از ميان جمع بيرون رفت و ديگران موضوع كشته شدن كعب بن اشرف را پيش كشيدند و در همين حال عمرو بن جحاش كه پيامبر ( ص ) به ديوارش تكيه داده بود وارد گرديد .
رفتار يهوديان بدگمانى رسول خدا ( ص ) را بر انگيخت و اخبارى كه پيش از آن دربارهء توطئه آنها شنيده بود ، موجب تقويت اين بدگمانى شد . « 3 » در اين هنگام از جا برخاست و به تنهايى راه مدينه را در پيش گرفت .
پس از اندكى درنگ ، ياران آن حضرت به جستجوى او پرداختند . مردى كه از مدينه مىآمد به آنها برخورد و خبر داد كه رسول خدا ( ص ) را در آنجا ديده است . پس با شتاب به وى پيوستند . هنگامى كه رسول خدا ( ص ) مشاهداتش را دربارهء رفتار يهوديان بازگفت
هامش
( 1 ) - غرس : در منطقهء قبا داراى يك چاه قديمى . رسول خدا ( ص ) براى آب چاه غرس طلب پاكيزگى مىكرد . ر . ك : معجم البلدان ، ج 6 ، ص 276 .
( 2 ) - اين دو مرد از رسول خدا ( ص ) امان داشتند و عمرو بن اميه ، پس از آنكه مشركان همهء يارانش را كشته بودند ، بدون اطلاع از امان پيامبر ( ص ) آن دو را كشت . پس از آنكه نزد رسول خدا ( ص ) آمد و آن حضرت را در جريان قتل اصحاب بئر معونه و كشتن آن دو عامرى گذاشت ، آن حضرت فرمود : « بدكارى كردهاى . من به آنها امان و پناه داده نزد قبيلهشان بازگردانده بودم . » ر . ك : ابن سعد : 2 / 53 .
( 3 ) - گر چه رفتار يهوديان ، رسول خدا ( ص ) را بدگمان ساخت ولى توطئه يهوديان از طريق وحى بر وى مكشوف گرديد . الصحيح ، ج 7 ، ص 13 .