و نظامى ارتباط برقرار كرد . اطاعت را رمز انضباط و فرمانبرى قرار داد . نقشههاى عالى ، سازمان نمونه و فرماندهى ماهرانه را گسترش داد . تربيت سربازان را بر پايههاى اخلاقى و علمى بنا نهاد و آنان را چنان پرورش داد كه مرگ را بيش از زندگى دوست بدارند . معيار گزينش فرماندهان نيز كفايت و كاردانى بود . آن حضرت هم فرمانده بود و هم رهبر . از مردم و سپاه خواست كه از ارائه هر چه در توان دارند دريغ نورزند ؛ و از كوچك و بزرگ ، ضعيف و قوى خواست كه در جنگ فداكارى كنند . آن حضرت به وحدت فرماندهى و هماهنگى در عقيده و توأم بودن اين دو فراخواند و بر رشد و تكامل اين نظريه اصرار ورزيد تا به بار نشست .
آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 74
مساهمون: ضاهر وتر
ص٧٤