ابزار دوم جنگ روانى ، نمايش قدرت است كه رسول خدا ( ص ) به يكى از صورتهاى زير به كار مىگرفت :
1 . به صورت پنهانى ؛ و آن امدادهاى غيبى بود كه دشمن را به وحشت مىافكند ، مانند پيكار ملائكه در جنگ بدر و وزش باد و طوفان در غزوهء خندق كه فرماندهان سپاه شرك را به وحشت افكند و از بيم انتقام خداوند پا به فرار نهادند .
2 . شكستناپذير جلوه دادن سپاه اسلام ؛ اين شكستناپذيرى در باور دشمنان نيز گنجيده بود ، به طورى كه مقاومت را بىفايده مىدانستند . براى نمونه ، عيينة بن حصن چندين بار كوشيد تا روياروى سپاه اسلام بايستد و همراه قوم خود مقاومت كند ، ولى موفق نشد و سرانجام اسلام آورد و سريهاى را براى سركوبى بنىتميم فرماندهى كرد . ديگر قبايل عرب نيز دشمنى را بىفايده يافتند و از در مصالحه و مسالمت درآمدند . بنى قينقاع ، بنى نضير و بنى قريظه و يهوديان خيبر نيز پس از نوميدى از مقاومت دست كشيدند و تسليم شدند .
3 . تقويت روحيهء هجوم .
4 . ابتكار اسلوبهاى نوين جنگى ؛ اين ابتكارها در غزوهء حمراء الاسد نمود ويژهاى يافت .
در اين غزوه رسول خدا ( ص ) لشكرش را با وجود جراحات و رنج فراوانى كه تحمل كرده بود ، اعزام كرد و فرمود كه آتش فراوان بيفروزند تا قدرت ارتش اسلام در چشم دشمن بزرگ جلوه كند . در غزوهء حديبيه ردايش را از تن بيرون آورد و بازوى راستش را برهنه كرد و به مسلمانان نيز فرمود تا چنين كنند و آنگاه فرمود : « خداوند بيامرزد كسى را كه در برابر اينان قدرت نمايى كند » .
4 . ويژگيهاى روحى و شخصيتى
از بارزترين صفات روحى رسول خدا ( ص ) اين بود كه غرور پيروزى وى را نمىگرفت . چنانكه در نبردهاى بدر و فتح مكه حالتى عادى داشت . از شكست نوميد نمىشد ، مانند غزوه احد كه از شكست در آن متأثر نشد و بلافاصله وارد غزوهء حمراء الأسد گرديد . پس از پيمانشكنى بنى قريظه و پيوستن به احزاب نيز نوميد نشد و استوارى خود را حفظ فرمود . ديگر از صفات مهم آن حضرت حفظ احتياط بود . پيامبر خدا ( ص ) دشمن خويش را نيك ارزيابى مىفرمود و با آمادگى