3 . تهاجم برقآسا .
4 . گردآورى نيرو در زمان و مكان مناسب مانند نبرد احد و غزوه حنين .
5 . سرعت متناسب با موقعيتهاى جنگى مانند بيشتر غزوهها و سريهها .
6 . نابودسازى و از بين بردن هر چه بيشتر نيروى دشمن مانند نبردهاى بدر ، حنين و بنى قريظه .
7 . منع دشمن از آزادى عمل و مواجه ساختن او با دشواريهاى عملياتى و لجستيكى ، مانند نبردهاى بدر ، قريظه و خيبر . ايشان با محاصرهء بنىقريظه از رسيدن كمك به آنان جلوگيرى كرد و نخلهاى بنىنضير و باغهاى طايف را به آتش كشيد .
8 . دستيابى به عقبدار دشمن و تصرف يا از ميان بردن آن . پيامبر خدا ( ص ) سپاهش را به دشمن مىرساند و شترانشان را به غنيمت مىگرفت .
بايد به ياد داشت كه برترى كمّى در همه جنگها از آن سپاه رسول خدا ( ص ) نبود . در سريهء حمزه سى نفر از رزمندگان اسلام در مقابل سيصد نفر از اهل مكه قرار گرفتند . در جنگ بدر سپاه اسلام 313 نفر و سپاه اهل شرك هزار تن بودند . در جنگ احد هفتصد نفر در مقابل سه هزار نفر و در احزاب سه هزار نفر در برابر ده هزار نفر قرار گرفتند ، ولى در صحنه عمل ، برترى نوعى با رسول خدا ( ص ) بود كه غزوههاى حمراء الاسد ، بدر الاخره و بنى مصطلق نمونهء آنهاست . با وجود برترى كمّى دشمنان ، پيامبر بزرگوار اسلام در چندين غزوه به پيروزيهاى شايانى نايل آمد كه از آن جمله مىتوان از غزوههاى بدر و حنين نام برد ، گرچه اين پيروزيها مانع تلاش رسول خدا ( ص ) براى ارتقاى كيفى و كمى سپاه اسلام نبود . در برخى از غزوهها نيز برترى كمّى با سپاه اسلام بود ، مثل غزوههاى بنى قريظه و غزوهء بنىلحيان . شيوهء پيامبر ( ص ) اين بود كه به چند قبيله يك جا حمله نمىكرد ، و براى حصول به برترى كامل و فراگير از جنبههاى مادى و معنوى ، نيروهاى دشمن را تجزيه مىكرد . با همين ايده بود كه نيروهاى يهود يعنى بنىقينقاع ، بنىنضير ، بنىقريظه و خيبر را تجزيه كرد و با هر كدام جداگانه درگير شد . در غزوهء احزاب با جدا ساختن بنىغطفان از سپاه يهوديان ، قدرت دشمن را تجزيه كرد . در غزوهء حنين نيز زمانى دشمن را مورد حمله قرار داد كه نيروهايش گرفتار تجزيه و پراكندگى شده بود .
آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 65
مساهمون: ضاهر وتر
ص٦٥